Koen Crucke over homofobe jongeren, de liefde en meer.



Weinig artiesten hebben zo'n veelzijdige carrière als Koen Crucke (57). Zanger, komiek, presentator, acteur, auteur, musicalartiest: hij deed het allemaal. En toch was hij bijna kapper geworden. 'Een mise-en-plis? Geen probleem.'

Het nieuwsblad had een openhartig gesprek met Koen (foto links) en stelde: Je krijgt nog 48 uur op deze planeet, daarna is het onherroepelijk gedaan! Een korte samenvatting van het interview:

Crucke vertelt dat hij liefst honderd zou worden en dat hij natuurlijk wel bang is van de dood. Toen zijn moeder vier jaar geleden overleed zat hij wel in zak en as, zijn vader was al in 1994 gestorven en plots besefte hij wees te zijn. Op de vraag of zijn 57-jarige leeftijd hem niet beangstigt, omdat hij al halfweg is, antwoordde Crucke dat hij zich gek genoeg nog steeds 25 voelt. Toch vindt hij het jammer dat hij al 'zo oud' is want hij wil naar eigen zeggen nog heel veel doen. Maar wanneer hij geen geniale gedachten meer uit zijn hoofd kan laten komen wil hij net als Hugo Claus kiezen voor euthanasie.

Over zijn thuis situatie verteld Koen dat zijn familie het erg moeilijk had, vooral financieel. Door het zware werk van zijn ouders ging het nog slechter en werden ze beiden op hun vijftigste invalide verklaard. Op school ging het ook al niet zo best. "Ik was een slechte leerling en haalde zelfs eens 38 op 100. Het interesseerde me allemaal niet en ik wist al snel dat ik artiest wilde worden. Zijn moeder was daar allesbehalve blij mee, volgens haar waren artiesten allemaal armoezaaiers. Zijn vader steunde hem gelukkig wel. Maar omdat er geen geld was voor muzieklessen en zijn moeder vol hield moest hij kiezen voor een 'echt beroep'. Omdat zijn peter kapper werd ging Koen onder leercontract naar een kappersschool.

Over de liefde. 'Is die goed geweest voor jou?', vroeg het nieuwsblad. (Dit gedeelte is volledig overgenomen uit het interview met het nieuwsblad.)

'Weet je, ik moet altijd verliefd zijn. Ik heb constant een bui van verliefdheid nodig. Ik moet die vlinders in mijn buik voelen. Zonder kan ik niet functioneren. Ik ben nu al 37 jaar samen met Jan (foto rechts) en het gebeurt dat ik verliefd word op een ander. Ik heb dat nodig en kan er eindeloos van genieten. Gelukkig kan dat bij ons, want wij hebben een open relatie.'

'Je praat vol passie over je man, Jan. Vertel eens hoe jullie elkaar hebben leren kennen'.

'Ik was 18. Op een dag kwam ik binnen in een café op het Sint-Baafsplein. Tegenover mij zaten actrice Suzanne Juchtmans en Jan. Zij namen hun middagpauze. Ik keek naar Jan en hij keek naar mij. Hij zei toen zoiets als wat een schoon manneke, waarop Suzanne moet hebben geantwoord: Dat is een nieuw artiestje in de operawereld. Op dat moment had ik een Duitse vriend, Rudolf, maar die relatie liep niet goed. Jan had dat door en toen ik op een avond in Kortrijk in Madame Butterfly speelde, wachtte hij mij op na het optreden. Ik kom u halen, zei Jan. Dat kan niet, want ik moet met de artiestenbus terug, zei ik. Geen probleem, de directeur is op de hoogte, mompelde Jan. In de auto lag een ruikertje bloemen voor mij. En sindsdien zijn we samen.'

'Jaren geleden vertelde je mij dat de jeugd zeer intolerant is voor homoseksualiteit. Blijf je daarbij'?.

'Absoluut. De jeugd is zeer asociaal en onverdraagzaam voor homo's. Ik krijg veel brieven en mails van jongens van 17, 18 die om hulp vragen. Zij zeggen dat zij daar op school over moeten zwijgen of dat ze slaag krijgen. Ik heb de indruk dat de jeugd weer 30 jaar achterstaat. Dat is een lugubere realiteit.'

'Beminde je ooit een vrouw'?.

'Ik wist al op mijn twaalfde dat ik homo was. Maar ik heb wel een aantal keer met een vrouw de liefde bedreven met alles erop en eraan. Ik weet wat het is. Ik heb ervan genoten, maar toch zou ik niet kunnen leven met een vrouw en kinderen.'

'Heb jij nooit aan kinderen gedacht'?.

'Dat is een gevoelig punt. Tot voor een paar jaar had ik geen behoefte aan kinderen. Maar de laatste tijd heb ik momenten dat ik wel een zoon wil. Om iets door te geven. Is dat angst om alleen te vallen? Ik weet het niet. Ik wil mijn geborgenheid, liefde en standvastigheid delen met hem. Misschien kan ik ooit nog een zoon adopteren? Een jongen met wie we kerst en nieuwjaar kunnen vieren en die papa of ma tegen mij zegt.' (lacht)

'Stel dat deze carrière je niet was gelukt, wat was je plan B'?.

'Dan was ik nu coiffeur (kapper) in mijn eigen kapsalon. Maar wel een dameskapsalon. (lacht) Permanentjes, kleuringen of mise-en-plis? Geen probleem en met de dames kan ik goed babbelen.'

'Wat wil je nog allemaal doen tijdens je laatste 48 uur'?.

'Ik laat alles vallen en ga meteen naar huis. We pakken onze valiezen en gaan met enkele vrienden naar ons huisje in Spanje. Daar zwemmen, drinken, eten en feesten we ons kapot. Jan mag me daar ter plaatse cremeren en uitstrooien op de weide.'

'Hoe wil je herinnerd worden'?.

'Als een zanger.'

Het volledige interview lezen?: Klik hier.

Eerder kon je bij ons lezen:
Koen Crucke dacht dat hij zijn echtgenoot ging verliezen.
Koen Crucke weldra koning in Nederland.

Bron: hetnieuwsblad en holebi.info

Dit bericht is gepost op 15 November, 2009 en 4641 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: