Meer Roze op straat, Gentse flikken uit de kast.



Gent: Ze zijn flik, maar ook flikker. En Jimmy, David en Claire stoppen dat niet onder stoelen of banken. De eerste Gentse holebi-flikken komen uit de kast.

Negen jaar geleden kwam buurtinspecteur en lesbienne Claire Nuytens bij het Gentse team. "Toen ik binnenkwam heb ik niet luidkeels geroepen hey ik ben lesbisch. Maar de eerste die me vroeg naar de naam van mijn vriend, heb ik geantwoord mijn vriendin heet... Ik heb daar geen negatieve reacties op gehad. Pas als je mysterieus doet krijg je problemen," aldus Nuytens.

David De Nutte, homo-flik zegt: "Ik ben nog maar één jaar bij de politie. Maar al tijdens de opleiding werd er door de kandidaten openlijk gepraat over hun geaardheid. Zo bleken er zeven vrouwelijke kandidaten lesbisch te zijn. En bij mijn eedaflegging mocht mijn vriend erbij zijn. Mijn commissaris heeft zelfs een praatje met hem gemaakt. Als je zelf eerlijk bent, wordt je sneller aanvaard. Maar je moet er ook niet mee te koop lopen."

Jimmy Debacker, die werkt bij intern toezicht en ook homo is zegt: Het is geen goed idee om een bekeuring te schrijven met overdreven verwijfde maniertjes. Dan zoek je natuurlijk een reactie."

Hoofdcommissaris en hetero Steven De Smet: "Al moet je als politieman wel veel kunnen verdragen. Iedere inspecteur die een week op straat loopt is al eens uitgemaakt voor racist."

Jimmy: Ik heb vijf jaar lang over mijn geaardheid gezwegen. Ik was ingedeeld in een sectie met een leidersfiguur die net iets te graag homo grapjes maakte. Dan houd je je toch wel in. Alles wat ik over mijn vakantiereizen vertelde, was waar, alleen verving ik mijn vriend door een ingebeelde vriendin. Maar goen ik later in een wijkkantoor ging werken heb ik het wel verteld. Ze wilde namelijk een foto van mijn vriendin zien, en toen heb ik opzettelijk een beeld op de computer getoond dat zo klein was dat je niet kon zien of het een man of een vrouw was. Daarna vergrootte ik geleidelijk ana het beeld. Tot ze zagen dat mijn vriendin een man was. Ah...zo, klonk het, waarna het lang stil bleef (lacht)."

"In het begin was ik vooral bang voor de reactie van een goede collega, die moslim is. Maar dat viel reuzegoed mee omdat hij mij natuurlijk al kende."

Claire: "Die zogezegde homohaat van moslims wordt fel opgeklopt. Ik ben zelf ooit getrouwd geweest met een Turkse vrouw. Slechts één van haar vier broers had daar problemen mee."

Steven: "Ik denk dat dit in “onze, families niet anders is."

Moet er niet meer openlijk roze op straat komen?

Jimmy: "Ik vind niet dat alle holebiflikken zich per se moeten outen. Er zijn redenen genoeg om dat niet te doen. Zo wil ik niet met mijn foto in de krant omdat mijn vriend, die wat vrouwelijker overkomt, al heel wat negatieve reacties heeft gekregen in de buurt waar wij wonen. Een keer durfde hij niet meer uit een nachtwinkel komen omdat men hem buiten voortdurend uitschold."

Claire: "Je denkt dat de strijd voor holebi's gestreden is, maar soms word je zo moe van dergelijke verhalen. Er waait nu wel een nieuwe wind op de politiekantoren, maar Jimmy, David en ik hebben toch onze namen opgegeven op het interne netwerk van de politie voor collega-holebi's die met vragen, twijfels of klachten zitten. Hoe beter je je voelt in je vel, hoe beter je je werk doet."

Is de machoburcht die de politie toch is, niet aan het afbrokkelen?

Steven: In mijn dertig jarige carrière heb ik veel zien veranderen. Oudere collega's die ik ken hebben altijd gezwegen over hun geaardheid. Meestal was dat ook omdat ze getrouwd waren en een gezin hadden. Ook heb ik meegemaakt dat mannen die werden overvallen in het Citadelpark gesard werden door de verbaliserende agenten. Zo van wat kwam u hier doen mijnheer? of weet u vrouw dat wel? Ongepaste vragen, maar ik moet toegeven dat ik er zelf ook eens aan heb meegedaan."

Jimmy: "Nog maar tien, vijftien jaar geleden ging de politie soms echt op jacht naar homo's. Zo heb ik in Gent een mannenbar gekend met twee lampen op de toog. Zolang dat licht groen was kon je een beetje knuffelen en kussen. Maar als de politie in de buurt werd gesignaleerd, schakelde de barman het licht over op rood en hielden alle klanten daarmee op."

Steven: "Zelfs nu nog voel ik dat ons jaarthema rond diversiteit bij sommigen moeilijk ligt. Niet iedereen gaat ermee akkoord dat we uitpakken met onze holebi's. Neen, als van politiemensen respect wordt verwacht voor alle soorten burgers, moeten ze dat ook voor alle collega's hebben. Die houding geldt overigens niet alleen voor holebi's. Je zou ervan versteld staan hoeveel politiemensen het nu nog moeilijk hebben om met vrouwelijke collega's te werken."

Claire: "Een collega zei eens in alle ernst dat vrouwen aan de haard thuishoren."

Jimmy: "De grootste tegenkanting is degene die je niet ziet. Op de mondelinge proeven om carrière te maken bijvoorbeeld. Dan heb je met een jury te maken. De vragen die homo's krijgen, blijken dan plots heel anders. Anderzijds bestaan er ook hardnekkige vooroordelen bij homo's over de politie. Ik heb al homo's overtuigd de stap te zetten om bij de politie te solliciteren."

Hoe is het voor collega's om met een homo op patrouille te gaan?

Jimmy: "Dan krijg je natuurlijk de gekende grapjes in de trant van Je niet bukken hé als hij in de buurt is! Daar moet je tegen kunnen. Over een jonge agent die met een vrouwelijke leeftijdgenote op pad wordt gestuurd, wordt ook geroddeld hoor. De meeste mannen patrouilleren daarom liever met een lesbische vrouw."

Claire: "Natuurlijk, dan kunnen we over gemeenschappelijke interesses praten: knappe vrouwen (lacht). Al heb ik ook een collega die al acht jaar probeert om mij te bekeren!"



Bron: geert neyt - hetnieuwsblad.be

Dit bericht is gepost op 14 February, 2009 en 3782 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: