Jan trouwde een vrouw om erbij te horen.



De krant de Standaard bracht zopas een interview met Jan, 49, en eerder gehuwd met een vrouw. Alles ging goed tot hij besefte dat hij eigenlijk om mannen valt. "Het gebeurt nog altijd meer dan mensen denken," zegt Jan die naar eigen zeggen 25 jaar gelukkig gehuwd was.

'Ik ben bijna 25 jaar geleden getrouwd. Mijn ex-vrouw was mijn eerste lief. We konden heel goed met elkaar opschieten, we hadden dezelfde ideeŽn, dezelfde kijk op de wereld en dezelfde idealen. Die overeenkomsten zijn mijn verwarring geweest.' Jan was het grootste deel van zijn leven met een vrouw getrouwd. Hij heeft vier kinderen met haar. Geen vuiltje aan de lucht, tot hij er negen jaar geleden achterkwam dat hij eigenlijk homo is. Ondertussen is hij bijna twee jaar gescheiden.

Had u dan echt niet door dat u homo was?
'Achteraf kan ik me flitsen herinneren van gevoelens of situaties die erop wezen dat het er al was. Maar ik had er een betonnen plaat over geschoven.'

'Ik ben opgegroeid in een klein dorp. In een heel warm gezin, maar heel traditioneel en katholiek. Er was geen aandacht voor de affectieve ontwikkeling van de kinderen. Ik neem mijn ouders niets kwalijk. Ik zou hen onrecht aandoen als ik verwijtend over hen zou spreken. Mijn ouders waren vanuit hun eigen opvoeding heel erg geremd om te praten over alles wat met seksualiteit te maken had. Laat staan over alles wat met homoseksualiteit te maken had. Dat bestond niet in hun ogen.'

Wanneer bent u dan beginnen twijfelen aan uw situatie?
'Pas na mijn veertigste ben ik me meer en meer vragen beginnen stellen over mijn eigen seksuele geaardheid. Ik voelde dat de seksuele relatie met mijn vrouw langzaamaan stroever en stroever begon te verlopen. We hebben heel lang een gewone seksuele relatie gehad, dacht ik althans. Maar wat is een gewone seksuele relatie? Ze was mijn eerste lief, dus ik kon moeilijk vergelijken.'

'Ik ben dan via het internet contacten beginnen zoeken. Via chatboxen. Met mannen die in een gelijkaardige situatie verkeerden. Nadat ik met een oudere Amerikaan was beginnen chatten, had ik redelijk snel door dat ik homo was. Ik dacht op dat moment nog dat ik het onder controle kon houden. Ik dacht dat het meer een deel van mezelf was. Iets wat iedereen wel had. Dat bleek dus niet zo. Want door erover te beginnen te chatten, door het woorden te geven, heb ik die betonnen plaat verschoven en ik heb alles eruit gelaten.'

'Al snel werd het ook echt problematisch tussen mij en mijn ex-vrouw. Er was geen sprake meer van seksuele contacten. Ik ben er dan over begonnen. Ze had wel al een vermoeden, maar voor haar was het wel moeilijk om het te horen. We zijn samen tot het besef gekomen dat we onze relatie moesten stopzetten.'

'Hoewel het haar enorm veel pijn heeft gedaan, zei mijn vrouw: ďdit doet geen recht aan mij, maar ook niet aan jou en wie je bent., Ik heb op enorm veel begrip kunnen rekenen van mijn vrouw. Dat vind ik een van de meest bewonderenswaardige aspecten van mijn verhaal. Hoe zij ermee omgegaan is. Ze zei me toen: ik zie je zo graag dat ik je moet laten gaan. Het klinkt bijna te idealistisch om waar te zijn.'

U heeft bij de scheiding een bemiddelaar in de arm genomen. Waarom?
'Dat heeft ons vooral geholpen om de praktische zaken op een zorgzame manier op te lossen. We wilden elkaar niet den duvel aandoen. De bemiddelaar is vijf keer met ons rond de tafel gaan zitten. Ze heeft de afspraken op papier gezet. Als betrokkene kun je de situatie niet op een objectieve manier zien. Wat zijn de beste keuzes? Wat zijn er de consequenties van? Een echtscheidingsbemiddelaar heeft aandacht voor de belangen van beide partners. Ook de emotionele belangen. Ze heeft ervoor gezorgd dat ons uit elkaar gaan op een eerlijke manier gebeurd is.'

Hoe hebt u het aan de kinderen verteld?
'Op een zaterdagochtend hebben mijn vrouw en ik samen aan de kinderen verteld dat we uit elkaar gingen. Toen was de oudste negentien jaar en de jongste twaalf. Ik vond het vreselijk. Ik ben nog nooit zo emotioneel geweest als op dat moment. Tegelijkertijd is het een van de rijkste ervaringen van mijn leven. Mijn grote angst was dat ze mij zouden wegduwen. Want ik gaf hen niet alleen de boodschap dat ik homo was, ik moest hen ook vertellen dat hun moeder en ik uit elkaar gingen. Ze kregen dus veel te verwerken in een keer.'

'De kinderen waren echt verdrietig, maar toch is het met een knuffel geŽindigd. Nadien zijn we op reis vertrokken. De bedoeling was toen dat ze tijd zouden hebben om de vragen die ze hadden te stellen. Dat zijn heel belangrijke dagen geweest voor het hele gezin. We zijn gaan kamperen. Het was een overgangsreis naar de nieuwe situatie.'

Denken ze daar nu, twee jaar later, nog zo over?
'Ja, ze hebben mij nooit iets kwalijk genomen. Soms denk ik wel dat er kwaadheid is bij de jongste. Maar het kan even goed met de puberteit te maken hebben. Ik heb in elk geval het gevoel dat ik sindsdien een beter contact heb met mijn kinderen. Waarschijnlijk omdat er sinds die dag meer echtheid is tussen ons.'

Heeft de rest van uw omgeving ook zo goed gereageerd?
'Nadat we terugkwamen van de reis heb ik contact gezocht met Mangho, de Antwerpse vereniging voor getrouwde homomannen. De contactpersoon daar had me de gouden tip gegeven om aan iedereen die je lief is, zelf de boodschap te vertellen. Dat ze het niet van iemand anders zouden moeten te weten komen. Dat heeft me alleen maar goede dingen opgeleverd, want ik heb alleen meer appreciatie gehoord. Mensen waren dankbaar dat ik het zelf kwam zeggen. Zelfs mijn ouders hebben niet afwijzend gereageerd. Eigenlijk, tot nu toe, heb ik nog geen enkele negatieve reactie gehoord.'

Komt het nog vaak voor dat homomannen toch met een vrouw trouwen?
'Het klinkt misschien raar, maar ja, het gebeurt nog vaker dan mensen denken. Binnen Mangho kom ik jonge mannen tegen, jonge vaders zelfs. Er zijn mannen die het echt niet wisten, maar net zo goed mannen die zeggen dat ze het altijd al wisten. De juridische discriminatie voor holebi's is zo goed als helemaal weggewerkt. Maar een maatschappij organiseert zich naar bepaalde normen. Dat zijn de normen van de meerderheid. En je wilt bij de gemeenschap, bij de meerderheid, horen. Heel wat homomannen trouwen met een vrouw om ďmee te doen,, om verwachtingen in te lossen.'

Niet alle mannen in uw situatie hebben zoveel geluk.
'Ik denk dat ik een geluksvogel ben, want ik heb ook heel wat andere verhalen gehoord. Tijdens de bijeenkomsten van Mangho kom je mannen met schrijnende verhalen tegen. Hun ex-partner verhindert het contact met hun kinderen. Ze hebben hun eigen kinderen al jaren niet meer gezien. Daarom vind ik een bemiddelaar zo waardevol. Die kan de emotionele sfeer die er rond zo'n echtscheiding hangt, wat ontzenuwen. En daar wordt iedereen beter van.'

Info Mango: Klik hier



holebi info eigen berichtgeving.

Dit bericht is gepost op 02 January, 2009 en 11962 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: