Schrijnend verhaal door geen wettelijk kader draagmoederschap.



Het verhaal van Ben, een wens papa wiens draagmoeder zijn kind ontvoerde en aan een andere alleenstaande papa heeft gegeven, toont aan dat een wettelijk kader rond draagmoederschap meer dan dringend nodig is in ons landje.

"Ik ben zwart op wit de biologische papa, maar toch wil niemand zijn mouwen omhoog trekken.” Wensvader Ben L. (25) vecht al maanden om zijn zoon, nadat die door de draagmoeder aan een andere man werd beloofd. En die man wil het kindje van negen maanden niet meer afstaan. Ben stapte naar de rechtbank,maar omdat er in ons land geen wettelijk kader bestaat rond draagmoederschap, werd het een werk van lange adem.

Aleenstaande papa zonder kind
Ben is alleenstaande wensvader. Al zijn hele leven wil hij een eigen kindje. Maar dat is niet evident voor een homo man. Een adoptie in België is een procedure van jaren en een wettelijk kader rond draagmoederschap bestaat er nog niet. Toch koos Ben voor de laatste optie om zijn onvervulde kinderwens te vervullen. Zijn verhaal start in 2018. “Ik was 23 en ging een huis kopen. Voor mij was het moment aangebroken om een draagmoeder te zoeken”, vertelt de alleenstaande wensvader. “Er zijn zoveel gelukkige alleenstaande mama’s, dus ik kan dat als man ook. Maar je moet weten dat ze mij in het ziekenhuis niet wilden helpen omdat ik een alleenstaande man was. Ze willen liever een koppel of alleenstaande vrouwen helpen, dan iemand die een ‘derde’ partij nodig heeft.”

Zoektocht naar draagmoeder
Ben start zijn zoektocht naar een draagmoeder en vindt via een internetplatform K. W. uit Tielt. “Begin 2019 antwoordde ze mij en zo raakten we aan de praat”, gaat Ben verder. Er ontstond een band tussen de twee. Draagmoeder K. was bereid Ben te helpen. “Ze vertelde dat ze al ervaring had als draagmoeder.” Zo gezegd, zo gedaan. K. raakt in mei 2019 zwanger via zelfinseminatie.

Door ontbreken wettelijk kader liep het mis
Maar daarna liep het flagrant mis. “Ze werd een totaal ander persoon”, gaat Ben verder. “Plotseling maakte ze dreigementen als: ik ga een abortus plegen of ik ga het kind ontvoeren. Ik snapte niet vanwaar die reacties ineens kwamen. Ze gedroeg zich ook heel vreemd de laatste keer bij de gynaecoloog. Haar eigen zoontjes waren erbij en de jongste klaagde continu over dorst of honger. Maar toen ik hem een flesje water wilde aanbieden het was namelijk superwarm die dag mocht haar zoontje maar twee slokjes nemen. Ik vroeg haar ook om te stoppen met roken, maar ze weigerde omdat het haar kind niet was. Er gingen allerlei belletjes rinkelen dat dit verkeerd zou aflopen en ze heel labiel was. Ze was overigens 27 en al voor de zevende keer zwanger.”

Geen contact meer
Sinds november 2019 is het contact met draagmoeder K. beëindigd. “Ze negeerde mijn sms’en en ontweek me compleet. ‘Je zal me moeten zoeken als ik bevallen ben’, was het enige dat ik nog kreeg.” Op dat moment wilde K een erkenning van het kind door Ben ook niet meer toestaan. De wensvader besliste omeen advocaat onder de arm te nemen. “Maar ook op de aangetekende brieven antwoordde ze niet meer.”

Zoon geboren maar weg gegeven
Tot de wensvader aan haar deur ging wachten om de draagmoeder alsnog te spreken. “Ik kwam ze daar tegen en... ze was niet meer zwanger. Ze was op 22 januari bevallen zonder me iets te vertellen”, aldus Ben. “En blijkbaar had ze achter mijn rug mijn kind beloofd aan een andere man voor wie ze in het verleden ook al draagmoeder was geweest. Maar die zwangerschap eindigde toen in een miskraam.” De wensvader wordt emotioneel. “Sorry, het is zo moeilijk om erover te praten. Ik voel dat ik weer moet huilen. Ik heb dit niet verdiend. Het is zo onrechtvaardig. Ze heeft mijn kind ontvoerd en aan een andere man gegeven. Kan je geloven dat zoiets nog 'onbestraft’ bestaat in België? Nee toch.”

Rechtbank
De familierechtbank van Turnhout stelde vervolgens een geneesheer-deskundige aan om het biologische vaderschap te onderzoeken. Hieruit blijkt dat Ben daadwerkelijk de biologische vader is van baby M. “Ik heb contact gezocht met de andere man, maar die blijft ervan overtuigd dat hij mijn zoon niet moet afgeven.”

Andere wensvader werkt tegen
De familierechtbank heeft de volgende behandeling van het dossier pas eind mei 2021 op de agenda gepind. “De andere man doet er alles aan om de rechtszaak uit te stellen. In juni werd hij uitgenodigd voor een DNA-onderzoek, maar is hij gewoon een maand naar het buitenland getrokken met mijn zoon. En nu wil hij wachten tot mijn zoon twee jaar oud is, want vanaf die leeftijd kan een kind zich strikt gezien het verleden herinneren en zou de andere man een beroep kunnen doen op de emotionele band (bezit van staat). Dan kan hij alsnog co-ouderschap aanvragen. Dat is gewoon walgelijk.”

Ben wil niet opgeven
De moed zinkt Ben in de schoenen. Buiten enkele echo’s, heeft hij zijn zoon nog niet gezien. “Ik ben niet van plan om te wachten tot het proces in mei. Dat is onmenselijk. Mijn zoon is nu al negen maanden oud. Ik wil hem daar wegtrekken, maar dat gaat niet, want ik mag nu geen fouten maken. Ik kan gewoon niks doen.
Echt, dit wens ik mijn grootste vijand niet toe. Ik wil mijn zoon zien opgroeien, zien huilen, kortom ieder moment meemaken waarop hij zijn papa nodig heeft. Ik ben zwart op wit de biologische papa, en toch wil niemand zijn mouwen omhoog trekken.”

Wettelijk kader ontbreekt
En dat is het probleem vandaag in België. Het gebrek aan een wettelijk kader rond draagmoederschap. In hoeverre heeft Ben dan recht op zijn zoon, ook al is er bewijs dat hij de biologische vader is? “Het probleem is dat je hier in een juridisch vacuüm zit”, vertelt KU Leuven-professor Lode Godderis, tevens voorzitter van het Kinderwens ExpertiseNetwerk.

“Het is niet geregeld en niet uitgesproken, en dan kom je in dit soort situaties terecht. Maar in dit geval heb je een bewezen biologische papa en die heeft recht om het ouderschap deels te vragen. Maar er zal een discussie ontstaan over wie zorgdragende is, en dus een afspraak tussen beide partijen moeten uitgewerkt worden.
Het is in eerste instantie belangrijk voor het kind dat er hier juridisch duidelijkheid komt.” Het Kinderwens ExpertiseNetwerk pleit er dan ook voor om een wettelijk kader te vormen rond draagmoederschap in België.


LEES OOK
NOOD AAN WETTELIJK KADER DRAAGMOEDERSCHAP IN BELGIE
DOE MEE AAN DE HOLEBI INFO ENQUETE

Bron: hln.be - holebi info - november 2020

Dit bericht is gepost op 04 November, 2020 en 3294 keer gelezen.