Holebi's en transgenders in Congo gaan meer digitaal, met voor- en nadelen.



Het leven van holebi's en transgenders in Congo, voor het eerst in het holebi info nieuws. Hoewel homoseksualiteit niet strafbaar is in het land is het nog een zeer groot taboe, vooral binnen de voornamelijk christelijke en Rooms Katholieke bevolking.

Door het coronavirus zijn ook Congoleese holebi's en transgenders verplicht anders te moeten gaan leven, men ontmoet elkaar nu bijna volledig enkel digitaal, al wordt er wel af en toe eens afgesproken, maar dat loopt helaas vaak negatief af. Meer digitaal gaan heeft voordelen, maar ook nadelen, iets wat trouwens ook veel voorkomt in landen waar er net als in Congo nog een groot taboe heerst op homoseksualiteit, en in landen waar homoseksualiteit strafbaar is. Ook in landen waar de situatie voor holebi's en transgenders zogenaamd helemaal goed gaat zijn holebi's en transgenders in tijden van lockdown meer kwetsbaar dan voordien.

Nadeel van meer digitaal leven, het verhaal van Etienne
Op een bepaald moment ging Etienne voor het eerst op Grindr (homo dating app). Zo kwam hij in contact met ene Trésor, een volgens Etienne 'lieve en beleefde jongeman'. Het klikte tussen de twee en al gauw besloten ze af te spreken bij Trésor thuis. Afspreken bij Etienne is niet mogelijk want zijn ouders weten niet dat hij homo is. "Mijn ouders zijn erg gelovig, als ze het te weten komen zouden ze me zeker verstoten."

Aangekomen bij Trésor is Etienne in de wolken, want Trésor blijkt even knap als op zijn foto's. Er werd wat geknuffeld en gekust, maar meteen daarna veranderde de houding van Trésor compleet. "Plots eiste hij 200 dollar, anders zou hij me verlinken bij mijn familie." Etienne had niet genoeg geld om te betalen, dus moest hij zijn telefoon en zijn schoenen afgeven. Hij is getraumatiseerd door de ervaring. Wekenlang moest hij naar eigen zeggen huilen op zijn kamer.

In Congo komt het wel vaker voor dat holebi’s gedwongen worden om hun coming-out te doen of geld moeten ophoesten in ruil voor stilzwijgen. Homoseksualiteit is wettelijk niet strafbaar in Congo, maar het wordt maar weinig geaccepteerd in de samenleving. En net daarom is het internet, vooral het daten, wat gevaarlijker voor Congoleese holebi's en transgenders.

Veilige haven valt weg
Sinds de noodtoestand door de coronacrisis werd afgekondigd leven holebi's en transgenders net als elders anders dan voordien. Voor het virus naar Congo kwam konden holebi's terecht in een zogenaamde 'Safe Space' in het bijzonder die van de holebi en transgender vereniging Jeunialissime in Kinshasa. Daar waren de jongeren veilig en vonden ze steun en gehoor. Maar als gevolg van het coronavirus moesten de verenigingen hun deuren sluiten.

Kwetsbaar door alleen digitaal
Daardoor ontmoeten holebi's en transgenders elkaar nu vaker in de privé sfeer. Hierdoor worden gebruikers van apps bijzonder kwetsbaar. Soms worden slachtoffers in elkaar geslagen door anderen. De belagers zijn soms zelf homo’s of hetero’s die gewoon iemand kwaad willen doen, vertelt Angelo, activist bij de holebi & transgender vereniging Jeunialissime.

Congoleese holebi en transgender organisaties
Jeunialissime betrekt een discreet klein huis in Kinshasa. Op de muren zijn de regenboogkleuren geschilderd. Er is ook een automaat met gratis condooms. Scaly Kep’na (34), de voorzitter van Jeunialissime, is één van de belangrijkste voorvechters van de holebi en transgender emancipatie in Congo. Hij is er al sinds 2012 mee bezig. Door het coronavirus zag de organisatie zich gedwongen om workshops en andere activiteiten af te gelasten en uit te stellen.

De activisten moeten het nu hebben van hun smartphones en computers als ze nog actief willen zijn. Sinds april organiseert Scaly digitale ontmoetingen om te kunnen uitwisselen met zoveel mogelijk mensen. Op 17 mei 2020, de internationale dag tegen homofobie, was er een Facebook Live: een aantal militanten discussieerden toen drie uren lang over de kwestie hoe moeilijk het wel kan zijn om holebi of transgender te zijn in Congo en Afrika.

"Heel wat nieuwsgierigen kwamen toen vragen stellen over onze seksualiteit", vertelt Scaly, die als moderator optrad. "Soms gingen de gesprekken privé voort: vooroordelen verdwijnen gemakkelijker wanneer je rechtstreeks met elkaar kan praten". Er werden ook ‘webinars’ georganiseerd om vorming te geven. Een primeur voor de Congolese activisten!

Oasis, een andere vereniging in Kinshasa, paste zich ook aan de nieuwe situatie aan. Volgens Julie Makuala maakten daar de fysieke bijeenkomsten over het krijgen van kinderen bij lesbische en biseksuele vrouwen plaats voor online vragenlijsten.

Nood vragen stromen toe op sociale media
De facebookpagina van Jeunialissime is altijd toegankelijk. De privéboodschappen stromen er toe. Mensen vragen psychologische ondersteuning, hebben vragen over de liefde of vertellen over ernstige situaties. Opgesloten zitten met je familie leidt meer dan eens tot meer beledigingen, verwijten, foute opmerkingen en pijnlijke grappen. Als holebi kan je nu, met corona, niet zomaar naar buiten om op adem te komen en vrienden te zien.

Sommigen werden door hun families het huis uit gezet. Opvanghuizen voor holebi’s en transgenders heb je niet in Congo, bij gebrek aan financiering. De verenigingen luisteren wel naar hun achterban en zoeken naar oplossingen. Desnoods zetten ze bedden in hun kantoren, zoals gebeurt bij Rainbow Sunrise Mapambazuko in Bukavu (Zuid-Kivu).

Via whatsappgroepen kunnen activisten ook schendingen van de mensenrechten melden. “Er was vroeger al heel wat stigmatisering maar sinds het begin van Covid-19 werd het nog een stuk erger”, vindt Jérémie Safari, de coördinator van Rainbow Sunrise Mapambazuko.

Straf van God
Ondertussen beweren protestantse predikanten op de radio dat corona een straf van God is voor de zondes van holebi's en transgenders. Volgens Jérémie werden drie transgenders begin juni mishandeld op een markt in Bukavu.

Holebi's en transgenders helpen elkaar nu online
De whatsappgroepen bieden ook de kans om mensen in nood te helpen in steden waar er nog geen verenigingen bestaan. Zo waren er in Mbuji-Mayi diverse holebi’s die bemiddeling moesten inroepen om terug naar hun familie te mogen gaan, zegt Apal Bahirwe van de vereniging ‘Vision d’aigle’ in Lubumbashi, op meer dan 1.000 km van de Kasaï.

De activisten hopen ondertussen dat het gewone leven gauw mag terugkeren. Maar hun virtuele, digitale levens gaan ook gewoon door. Als een soort parallel leven, wat best uniek is voor Congoleese holebi's en transgenders die nog niet zo heel lang geleden het internet en zijn sociale media leerden kennen.

Tot slot is er nog veel werk aan de winkel voor holebi's en transgenders in Congo. Het land heeft geen enkele gelijke rechten wet. Ook de hetero gemeenschap heeft nog een lange weg te gaan wat betreft de mensenrechten.

Bron: congoforum.be & holebi info - Juni 2020.

Dit bericht is gepost op 24 June, 2020 en 4159 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: