Als homo hand in hand lopen in Turkije, geen probleem zegt Belgische homo vanuit Kusadasi.



Als homo hand in hand lopen in Turkije is geen probleem, dat zegt Vlaming Jean-Paul Peters, 69, die al enkele jaren in Turkije woont. Twee mannen die hand in hand lopen in Turkije, dat is geen probleem, maar de Turken zelf doen dat niet in de Westerse landen, uit angst voor de reacties van de Turkse gemeenschap, aldus Peters in de krant Het Belang van Limburg.

Jean-Paul was bijna 30 jaar reisleider en is nu sinds drie jaar op pensioen en woont in de Turkse badplaats Kusadasi, waar hij ooit ook de liefde tegen kwam. Maar na twintig jaar kwam er een abrupt einde aan zijn geluk, toen zijn man Hurchit omkwam bij een verkeersongeluk. Voor hij reisleider was gaf hij twee jaar in een integratiecentrum Nederlandse les aan Turken, want voor opleiding was hij onderwijzer. Tijdens zijn werk als reisleider werkte Jean-Paul voornamelijk in landen die niet meteen bekend staan als toeristische trekpleisters zoals: Syrië, Jordanië, Libië, Jemen, Kazachstan, Armenië, Oezbekistan Georgië en vele andere soort gelijken.

Twintig jaar was Jean-Paul samen met zijn Turkse echtgenoot Hurchit, waarvan de laatste vijf jaar getrouwd, trouwen deden ze in ons landje (Belgié). In 2010 sloeg het noodlot toe, een maand voor het koppel zijn vijfde huwelijksverjaardag kreeg Hurchit een verkeersongeluk. Verblind door de zon kwam hij met zijn scooter in een put terecht, viel met zijn hoofd op een rotsblok en was vijf dagen hersendood waarna hij uiteindelijk overleed.

Aanvaarding als homo in Turkije:
In het begin vertelde het koppel niet dat ze gehuwd waren, maar droegen ze wel beide hun trouwring. "Op een bepaald moment vroeg de zus van Hurchit of we getrouwd waren. Toen we dat bevestigden werd dat opmerkelijk genoeg toch aanvaard. Ik heb nog steeds een goede band met zijn familie en regelmatig hebben we nog contact." Op de vraag of Jean-Paul en Hurchit in Turkije hand in hand konden lopen zegt Jean-Paul dat dit echt geen probleem was, "omdat hand in hand lopen als hetero man en hetero man heel gewoon is in veel culturen, ook in Turkije dus. Het is pas als ze (de Turken) geconfronteerd worden met het Westen dat ze dat niet meer doen. In België zal je twee hetero Turken of zelfs homo Turken nooit hand in hand zien lopen, ze zijn bang voor een veroordeling door de eigen Turkse gemeenschap."

Jean-Paul is nu gelukkig met zijn adoptiezoon. "Zes jaar geleden heb ik een Maleisische jongen, Darvin, geadopteerd. Ik vind het aangenaam om voor iemand te kunnen zorgen, waardoor ik geen behoefte heb aan een nieuwe partner. Over hoe de adoptie tot stand kwam zegt Jean-Paul: "Na het overlijden van mijn man postte ik regelmatig foto's en verhalen op een website. Darvin reageerde daarop omdat hij zich herkende in mijn verhaal. Zijn vader was pas gestorven. Hij was op zoek naar een vaderfiguur en hij wilde ook weg uit Maleisië. We begonnen meer te praten en uiteindelijk spraken we af. In 2011 kwam hij voor het eerst in Turkije, na tien dagen beviel het hem zo goed dat hij zelf vroeg of ik hem wilde adopteren. In eerste instantie wees ik hem erop dat er ook andere, eenvoudigere oplossingen bestonden dan adoptie om hen in Turkije te laten verblijven, maar dat zag hij niet zitten. Ondertussen is hij 19 en volgt een opleiding hotelmanagement aan de toeristenuniversiteit hier in Kusadasi."

Bron: http://www.hbvl.be/

Dit bericht is gepost op 16 November, 2017 en 3153 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: