Belgische man wil euthanasie omdat hij homo is.



In de krant het nieuwsblad staat vandaag een schokerend verhaal. Van een Belgische man die anoniem zijn verhaal deed aan de Britse omroep de BBC, over het feit dat hij euthanasie wil plegen omdat hij homo is. Ik voel me voortdurend beschaamd. Beschaamd omdat ik mij aangetrokken voel tot mensen die ik niet aantrekkelijk mag vinden. Sebastien, niet zijn echte naam, deed zijn verhaal anoniem, want hij gaat gebukt onder een groot schaamtegevoel omdat hij op mannen valt. Deze schaamte is zo groot en zwaar om te dragen, dat hij een aanvraag heeft ingediend om euthanasie te krijgen.

Want al 17 jaar lang probeert Sebastien alles om zijn geaardheid te aanvaarden. Hij is in therapie, neemt medicatie maar ziet nu geen ander alternatief dan de dood. Ik ben niet bang voor het moment dat ze de baxter in mijn arm steken. Voor mij is het gewoon een vorm van verdoving. De lijdensweg van Sebastien is vroeg begonnen. Zijn moeder was zwaar ziek en hij is opgegroeid in een streng katholiek milieu. Mijn hele leven heeft geleid tot dit punt. Ik was zo extreem eenzaam. Extreem teruggetrokken. Ik was bang om uit te gaan, bang om gezien te worden. Altijd maar bang. Toen ik opgroeide werd ik halsoverkop verliefd op een jongen. Ik was 15 jaar. Het was ondraaglijk voor mij. Ik wilde helemaal geen homo zijn.

Toch mag Sebastien, net zoals alle Belgen, niet zomaar euthanasie plegen. Een persoon moet kunnen aantonen dat hij 'voortdurend en ondraaglijk lijden' moet ondergaan. Als het om psychisch lijden gaat, dan moeten drie dokters onafhankelijk van elkaar het licht op groen zetten. Sebastian twijfelt niet meer. Ik heb altijd al gedacht aan de dood. Zelfs in mijn vroegste herinneringen. Ik voel mij een gevangene van mijn eigen lichaam Dat voortdurende gevoel van schaamte, is zo vermoeiend. Ik ben het moe om mij aangetrokken te voelen tot mensen die ik niet aantrekkelijk mag vinden. De vraag is nu of hij groen licht zal krijgen voor zijn euthanasie aanvraag. De BBC legde de vraag voor aan Gilles Genicot, professor Medisch Recht aan de universiteit van Luik, en ook lid van het euthanasie-comité.

Het is meer waarschijnlijk dat hij psychologisch lijdt onder zijn geaardheid. Ik zie geen symptomen van een psychische aandoening. Maar je kan de mogelijkheid van euthanasie niet zomaar van tafel vegen. Als hij elke vorm van behandeling heeft geprobeerd en als drie dokters tot de conclusie komen dat er geen andere optie is. Sebastien heeft in elk geval beslist. Als iemand mij een mirakelmedicijn zou geven... Waarom niet? Maar ik geloof er niet meer in. En ik ben moegestreden, wat ze nu ook nog uitvinden. Maar Sebastien beseft dat zijn beslissing ook gevolgen zal hebben voor de mensen in zijn omgeving. Dat wordt het moeilijkste nu: mijn familie inlichten. Dat wordt delicaat.
EXTRA
- Ook zelfmoord gedachten? of vragen over zelfmoord (anoniem) ==> Klik hier


Bron: nieuwsblad.be

Dit bericht is gepost op 10 June, 2016 en 2807 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: