Belgische transgender boos op de overheid.





Een 35-jarige transgender vrouw uit Diepenbeek is naar eigen eeggen niet alleen het slachtoffer van discriminatie, maar ook van de overheid. Door hervormingen kan de vrouw niet meer terecht in het voor haar goed bereikbare Meldpunt Discriminatie in Hasselt.

Omdat de 35-jarige vrouw regelmatig last heeft van discriminatie maakte ze regelmatig gebruik van het Meldpunt Discriminatie in Hasselt. Maar door de hervormingen van de overheid moet ze nu naar Brussel. Ze wil vooral de lamentabele dienstverlening van onze overheid aanklagen. Ik werd bij het Meldpunt Discriminatie in Hasselt tot begin dit jaar erg goed geholpen, maar dat is nu spijtig genoeg gedaan. Deze meldpunten vallen door een hervorming sinds maart onder de bevoegdheid van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR), maar dat is dan weer niet bevoegd voor gendertwisten. Daarvoor moet je nu al naar het Intituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM) in Brussel. De stap om naar een lokaal meldpunt te stappen is vaak al erg groot. Die drempel is nu nog veel hoger. Bovendien heb ik de middelen niet om steeds naar Brussel te reizen, en zulke delicate zaken bespreek je niet even in een e-mail".

Ze zit nog volop in haar transitie van man naar vrouw. Ze nam al een hormonen kuur en heeft al borsten. De volgende stap is gepland in september. Ik kon het gewoon niet meer aan als man. Zo een beslissing komt niet zomaar uit de lucht gevallen, daar gaan heel wat gesprekken met specialisten aan vooraf. Toen ik de formulieren voor mijn naamsverandering in het gemeentehuis ging vragen, liep het al in het honderd. Er is geen begrip voor transgenders. Nu werk ik in Genk als koffiedame, maar ook daar loopt niet alles van een leien dakje. Een collega liet me verstaan dat hij niet wilde samenwerken met iemand zoals ik. Die zaak lijkt nu wel uitgeklaard, maar volgend jaar loopt mijn contract af en dan moet ik de arbeidsmarkt op. Ik hou mijn hart al vast."

Tot 16 mei had ze nog haar jongensnaam. Maar sindsdien gaat ze, ook in het bevolkingsregister, door het leven met haar vrouwennaam. Het loopt allemaal niet van een leien dakje. Ik word gediscrimineerd bij sollicitaties, word scheef bekeken en zelfs bij de lokale en hogere overheid weten weinig mensen hoe ze met transgenders moeten omgaan. Bij de laatste verkiezing moest ik met een oproepingskaart met mijn jongensnaam gaan stemmen en met mijn nieuwe naam op mijn identiteitskaart.

Het IGVM liet weten dat je nog steeds terechtkan bij de meldpunten, maar dat die door de hervormingen nu vallen onder de bevoegdheid van het CGKR. Er is dus momenteel een lacune in de juridische hulpverlening voor mensen die op lokaal niveau worden gediscrimineerd op basis van geslacht, aangezien wij dit niet meer opvolgen, staat te lezen in een schrijven dat Hayley ontving van Annelies Cardon, juridisch assistent bij IGVM. Sterker nog, zegt de klagende transgender vrouw, Ze sturen me zelfs een internetlink waarmee ik een klacht kan indienen bij de Europese Commissie. Het wordt hoog tijd dat iemand beseft dat we dezelfde rechten moeten krijgen als iedere andere burger.

Davy Coolen van het CGKR bevestigt de wijzigingen in de bevoegdheden. De lokale meldpunten vallen onder het CGKR en wij zijn nooit bevoegd geweest voor gendertwisten. Mensen worden daarvoor inderdaad doorverwezen naar het Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM) in Brussel. Wij kunnen enkel nota nemen, maar hebben geen enkele bevoegdheid.

EERDER KON JE BIJ HOLEBI.INFO LEZEN:
BELGISCHE VERZEKERAARS DISCRIMINEREN TRANSGENDERS
EERSTE TRANSVROUW IN BELGISCHE SENAAT
OBAMA ENIGE PRESIDENT OOIT DIE ZICH INZET VOOR TRANSGENDERS
EERSTE TRANGENDER PRIESTER DOET MIS VIERING
12-JARIGE TRANSGENDER JONGEN KRIJGT NIEUW GEBOORTE CERTIFICAAT

holebi info copyright 2014

Dit bericht is gepost op 29 June, 2014 en 3338 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: