Reportage: Holebi's over gaybashing in Brussel.






De krant de standaard bracht recent een reportage: Holebi's over gaybashing: ‘we willen weer onszelf kunnen zijn in de straten van Brussel'. In slechts enkele dagen tijd zijn in de Brusselse vijfhoek ruim 43 gevallen van homofobe agressie gemeld via smartphones. De incidenten zijn niet bekend bij de politie. Overdrijven holebi's of is gaybashing een zwaar onderschat probleem?

De krant de standaard had een gesprek met Pedro, Patsy, Björn, Erwin, Stuart, Petra en Gert. Dé pédés' en de ‘sales gouines' van Brussel. Tenminste zo worden de holebi's dagelijks uitgescholden: ‘vuile flikkers', ‘vuile potten'. Pedro verteld dat hij al meermaals is bespuwd en in elkaar geslagen. Helaas is hij niet de enige. ‘Als ik een euro zou krijgen voor elke keer dat ik ‘sale pédé' wordt genoemd, kon ik voorgoed leven in zessterrenhotels op exotische eilanden', spot Pedro. Hij geeft toe dat holebi's niet te klagen hebben over de recente wettelijke veranderingen. ‘Ja, we mogen trouwen en kinderen adopteren. Maar net daarom denken mensen: “Ze hebben alles wat ze willen, waarom houden ze hun mond nu niet?”. Wel omdat ik nog altijd niet hand in hand de straat op kan met mijn vriend.'

En neen je gaat er niet van dood van al die commentaren, beledigingen en scheldpartijen, zegt Pedro. "Maar het is irritant. Als een druppel water die telkens opnieuw op je voorhoofd lekt. Niet levensbedreigend, maar op den duur word je er gek van." Hoewel, niet levensbedreigend? Björn startte de groep Outrage! op, die zich verzet tegen homofoob geweld, nadat een homoman in juni 2011 in hartje Brussel bijna gewurgd werd. Iets later sloeg eenman een lesbisch koppel in elkaar, de vrouwen liepen hand in hand.

Gert zegt: "Niemand uit mijn vriendenkring kan zeggen dat hij nog nooit een klap heeft gekregen omdat hij homo is." De rest van de tafel knikt, allemaal kregen ze al met agressie te maken, fysiek of verbaal. Ook de vrouwen worden niet gespaard. Patsy vertelt hoe ze voor haar appartement is aangevallen. ‘Na de gebruikelijke scheldpartij – “sale gouine” – probeerde een man zijn sigaret in mijn oog te steken.' En toen ze samen met haar vriendin Petra op straat liep te keuvelen, stampte een man Petra's knie kapot. Ze kon niet meer rechtstaan. Het gezellige uitstapje eindigde in het ziekenhuis.

En dan is er natuurlijk ook nog de psychologische impact, die volgens Erwin zwaar onderschat wordt. "Het zijn vuisten in je ziel. Het wil zeggen dat iemand zich zo hard aan jou stoort, aan wie je bent, dat hij beslist je te slaan. Dat hij denkt dat dat gerechtvaardigd is. Wanneer je dan naar de politie stapt, komt er zo weinig respons dat hij eigenlijk gelijk krijgt." Petra vult aan: "e wordt aangevallen om iets waar je niet voor hebt gekozen. Waar toch niemand last van heeft. Waarom stoort het hen? Als je tegen het homohuwelijk bent, trouw dan niet met een homo."

Sommige holebi's passen hun gedrag en kleding aan. Erwin weigert dat. "Waarom zou ik mezelf niet mgoen zijn?". Maar anderen passen hun gedrag wel aan. Petra en haar vriendin Patsy gaan niet meer uit in de Brusselse homobuurt, het is hen de angst niet meer waard. En oogcontact met groepjes jongeren vermijden ze allemaal. En wie uit een homo of holebi bar stapt is extra op zijn hoede. Want er zouden groepjes jongeren zijn die er een sport van maken om homo's bij het buitengaan op wachten. Zo werd Björn al half knock-out geslagen. En in bepaalde buurten komen ze niet meer. ‘Ik bedenk vooraf welke straten ik ga inlopen', zegt Stuart. ‘Ik vergeet nooit het gezicht van een vriend nadat hij door tien mannen was ineengeslagen omdat hij zich nogal vrouwelijk kleedt. Enkele weken ziekenhuis en een volledige reconstructie van zijn kaakbeen waren het gevolg. '

Nadat Pedro de laatste keer ongewild in een vechtpartij belandde en de politie hem aanraadde geen klacht in te dienen “Als wij een dossier opmaken, krijgt de tegenpartij ook inzage. Dan kennen ze uw naam en adres, het zou kunnen dat u dan nog een onaangenaam bezoekje krijgt” – verplaatst hij zich in de stad altijd met de auto. ‘Ook voor korte afstanden. Mijn auto is mijn pantser.' Björn zegt: ‘Het ergste is dat we die aanpassingen normaal zijn gaan vinden. Nu eisen we het recht op onszelf niet langer te moeten censureren. We moeten weer durven openlijk gay zijn, elkaar vastnemen, een kus geven. Hoe zichtbaarder we zijn, hoe makkelijker we dit kunnen oplossen.' Het gesprek is afgelopen. Gert doet zijn jas dicht tot aan zijn hals. Niet voor de kou, maar om om zijn T-shirt met het opschrift ‘gay inside' te verbergen. Als ze de straat oversteken, laten de twee mannen elkaars hand los. ‘We zijn nog niet suïcidaal, hé.'

EERDER KON JE BIJ ONS LEZEN:
3 BELGISCHE SENATOREN KOMEN OP VOOR SLACHTOFFERS HOMOFOBISCH GEWELD.
3 DAMES: VAN CD&V, ECOLO EN OPEN VLD KOMEN OP VOOR HOLEBI'S EN HOMOFOBIE.


holebi info eigen berichtgeving.

Dit bericht is gepost op 27 January, 2012 en 3721 keer gelezen.