Je leest:

Bart Moeyaert en Truus Druyts over homofobie, coming out, holebi-iconen enz...



Naar aanleiding van de homofobe aanval in Brussel, en naar aanleiding van de Antwerp Pride die dit weekend doorgaat had de krant de Standaard een gesprek met Bart Moeyaert en Truus Druyts, over homofobie, coming out enz...

Een volledige overname van het artikel in de krant de Standaard.

In Brussel werd deze week een jonge homo in elkaar geslagen. In Antwerpen vieren dit weekend holebi's uit de hele wereld feest en wordt de holebipersoonlijkheid 2011 verkozen. Bart Moeyaert en Truus Druyts zijn genomineerd. 'Ik wou dat ik zelf zulke voorbeelden had gehad.'

Het is feest in Antwerpen. Uit de hele wereld zijn holebi's naar de Scheldestad afgezakt om Antwerp Pride te vieren. Ze zullen shoppen in een roze gekleurde Kammenstraat, in bussen aan sightseeing doen, picknicken in park Spoor Noord, gillen op de Sinksenfoor en fuiven op boten en in homodiscotheken. De apotheose wordt het slotfeest zondag op de Grote Markt, waarop ook de eerste holebipersoonlijkheid van het jaar wordt verkozen. Onder de genomineerden onder anderen schrijver Bart Moeyaert en radiopresentatrice en actrice Truus Druyts.

Maar die andere Bart zal er niet bij zijn, zondag. Hij werd deze week zwaar in elkaar geslagen in Brussel. De Antwerp Pride kan niet verhullen dat homofobie nog lang de wereld niet uit is.

'Ik heb verschillende keren de vraag gekregen of zo'n verkiezing van holebipersoonlijkheid nog nodig is in 2011', vertelt Bart Moeyaert. 'Natuurlijk wel, en niet alleen omdat er in Brussel een jongen in elkaar geslagen is. Ik wou dat ik als twaalfjarige zo'n voorbeeld had gehad. Toen waren de enige bekende homoseksuelen Jos Brink, Jos Brink en nog een Jos Brink. Die kwam op televisie, in Nederland. Als rolmodel was dat ver weg voor een jongen uit Brugge.'

Truus Druyts: 'Ik krijg per uitzending minstens twee mails van mensen die worstelen met hun geaardheid. Als ik dan de zelfmoordcijfers van jonge holebi's onder ogen krijg, besef ik maar al te goed hoe belangrijk het is dat mensen als Bart of ik aan zo'n verkiezing deelnemen. Er zijn nog te veel jongeren die niet aan hun vrienden of familie kunnen zeggen dat ze holebi zijn. Laatst kreeg ik het verhaal van een twintiger die een chemokuur moest volgen wegens kanker. De laatste vrijdag voor hij aan die zware behandeling begon, vertelde hij aan zijn uitgaansvrienden dat hij homo was. Die groep heeft die jongen laten vallen.'

'Die homobashing in Brussel is verwerpelijk, maar helemaal verrast was ik niet. Als holebi's zelfs bij hun vrienden niet uit de kast kunnen komen, als ik op scholen merk hoe afwijzend sommige jongeren reageren op homoseksualiteit, en als dat homofobe gedrag ook nog door leerkrachten wordt getolereerd, heb je een voedingsbodem voor agressie.'

De Standaard: Jij neemt die taak van rolmodel explicieter op dan Bart.

Druyts: 'Als ik het verschil kan maken, wil ik mee aan de kar trekken. Het had mij ook geholpen toen ik van de stille Kempen naar Antwerpen verhuisde om me te kunnen spiegelen aan bekende lesbiennes. Bovendien had ik een tijd het gevoel dat het gemakkelijker werd om uit de kast te komen. Vandaag lijken we weer in de andere richting te evolueren.'

Moeyaert: 'Ik ben altijd terughoudend geweest om me als rolmodel op te stellen. Ik wil immers ook niet de West-Vlaming zijn, die in Brussel of Antwerpen is terechtgekomen. Zoals ik ook niet de jongste, en dus meest verwende, van een gezin van zeven kinderen wilde zijn. Mijn hele leven lang al, werk ik eraan om te zijn wie ik ben. Wie mij wil kennen, moet maar beter kijken.'

'Vandaar ook dat ik altijd genuanceerd over de wereld praat. Je zult mij nooit algemene uitspraken horen doen over homohaat en religie of sociale klasse. Maar ik ben wel zelfbewuster geworden. Als iemand mij persoonlijk in het hart raakt, zal ik nu vuur spuwen. Laatst gaf ik een lezing in een technische school. Er zaten honderd jongens in de zaal, en van in het begin zag ik dat een van hen absoluut geen zin had in een gesprek over boeken, en al helemaal niet in de komst van een persoon die net iets mooier over het leven praat dan hijzelf. Als die kerel dan tijdens de vragenronde een hele zware arm opheft, de zak chips op de schoot, om te vragen wat ik met mijn jeannettenmanieren kom doen op deze mannenschool, dan sla ik keihard terug. Dan vertel ik dat door zijn schuld zeker tien jongens in de zaal tien jaar van hun leven vertraagd zijn in hun ontwikkeling. En als ik dan van die honderd anderen een luid applaus krijg, denk ik 'yes'.'

De Standaard: Je vertelde dat je op een moment in je leven bent gekomen dat je het belangrijk vindt om aan zo'n campagne mee te werken. Wat bedoel je precies?

Moeyaert: 'Dat ik me nu pas weerbaar genoeg vind. Ik ben ouder dan veertig moeten worden voor ik me voldoende diep geworteld voel om niet meer omver geblazen te worden. Op lezingen heb ik bijvoorbeeld lange tijd negatief geantwoord op de vraag of ik getrouwd was. Ik was officieel ook niet getrouwd. Pas als mensen expliciet naar mijn vrouw vroegen, vertelde ik dat ik met een man samenwoonde.'

'Want waarom zouden mijn boeken minder goed zijn omdat ik homo ben? Integendeel, ik ben er honderd procent van overtuigd dat ik net een betere schrijver ben omdat ik beter aanvoel hoe vrouwen of mannen in elkaar zitten. Al mijn voelsprieten staan op elk moment rechtop om te weten hoe de wereld ineen zit.'

De Standaard: Ik had net de indruk dat jij al heel vroeg in het reine was met jezelf.

Moeyaert: 'Dat is toch een proces van twintig jaar geweest. Voor mijn veertigste had ik wel een antwoord klaar op een opmerking over mijn homo-zijn, maar diep vanbinnen knaagde toch het gevoel dat ik eerst iets moest betekenen in de wereld. Ik voelde me niet bijzonder groot tegenover ongelooflijk veel mensen. En omdat ik niet aan iedereen kon vragen of ze mij wel OK vinden, was het aan mij om voor mezelf uit te klaren dat ik OK was.'

'Vandaag weet ik dat ik me voor niets of niemand meer hoef te verantwoorden. Als iemand een probleem heeft met mij, dan leg ik de bal in zijn kamp; hij heeft een probleem.'

'Maar het blijft een strijd. Als een jongen het slachtoffer wordt van homobashing in Brussel, wil ik me daar niet door laten infecteren. Ik weiger om bang te worden.'

Druyts: 'Ik heb het geluk gehad dat mijn coming-out heel spontaan is verlopen. Mijn homo-zijn is een van de vele aspecten van wie ik ben. Te nemen of te laten.'

De Standaard: Hoe heb jij je coming-out beleefd?

Druyts: 'Ik was een laatbloeier. Ik was 21 jaar voor ik wist in welke vijver ik moest vissen. Een vrouwenstem heeft me dat duidelijk gemaakt. Ik hoorde haar zingen en wat instant verliefd. Maar de duidelijkheid was wel meteen totaal. Alle puzzelstukjes vielen in elkaar. Eenmaal ik wist dat ik lesbisch was, heb ik het daar ook niet moeilijk mee gehad. Ik heb het ook snel verteld aan mijn vrienden en ouders. Hun reactie was heel mooi. Dan volgt het moment dat de pers naar je relatie hengelt. Ik heb er een tijd over moeten nadenken of ik met mijn relatie naar buiten zou treden, omdat je je daarmee toch kwetsbaar opstelt. Het was Yasmine die me overtuigde om het toch te doen. Omdat er zo'n nood was aan rolmodellen.'

Moeyaert: 'Ik kom uit een groot gezin met zes broers en ben opgegroeid met het idee dat we allemaal zouden trouwen en kinderen zouden krijgen.'

'Maar ik had het geluk dat ik nieuwsgierig was, ook naar de meisjes. Ik heb een tijd een vriendin gehad. Vanaf het begin wist ik dat er iets niet klopte. Toen ik in Duet met valse noten over Liselot en Lander schreef, waren dat de twee kanten van dezelfde persoon die ik liet communiceren. Hoe beleef je het verhaal van het meisje vanuit de jongen? Een journalist van Knack was de eerste die daar in een interview expliciet naar vroeg. Ik was geschrokken, want hij had me doorzien. Dat heeft me aan het denken gezet.'

'Ik zie nog voor me hoe ik in Brussel, waar ik studeerde, vier keer rond een huizenblok liep voor ik de homodiscotheek durfde binnen te gaan, waar uiteindelijk niets te beleven viel. De eerste keer keek ik toe vanaf de derde verdieping. De volgende keer stond ik op de tweede verdieping. Uiteindelijk danste ik mee. Het is een langzaam proces geweest, met lelijke, maar ook met hele mooie momenten. En ik ben blij dat het zo gelopen is: in stappen.'

'Weten dat je homo bent is een zaak. Het uitspreken nog iets anders. Mijn vader reageerde tot mijn grote verbazing heel gemakkelijk. Hij had het zien aankomen. Voor mijn moeder, die doordrongen was van de idee van zeven zonen die op rij zouden trouwen, was het een grote ontgoocheling. En daar was ik verdrietig om, dat ik haar had teleurgesteld. Ik kan haar dat op geen enkele manier kwalijk nemen. Daarom is het ook des te fantastischer dat ze er vandaag, midden in de tachtig, geen zaak meer van maken dat ik met een man langs kom.'

De Standaard: Zijn jullie ooit het slachtoffer geworden van verbaal of fysiek geweld?

Moeyaert: 'Verbaal gebeurt dat wel eens, zoals op die school.'

Druyts: 'Ik vang ook weleens iets op, maar de opmerkingen zijn nooit persoonlijk te nemen. Ik heb geprobeerd de vraag om te draaien. Waarom vind ik het van mezelf ondenkbaar dat ik denigrerend zou doen over een persoon die er anders uit ziet? Over een vrouw met een hoofddoek, bijvoorbeeld? Die allochtone jongeren die homo's belagen, worden zelf als 'anders' gepercipieerd, en gaan zich afreageren op wie in hun ogen dan weer 'anders' is. Ik kan me voorstellen dat die afkeer voortkomt uit het gevoel niet gehoord te worden, of uit angst. Maar angst beantwoord je niet met boosheid. Wel met liefde. Ik weet dat dit soft klinkt, maar het is de piste die ik verkies. Hoe verdraagzaam ben ik zelf? Hoe creëer ik zelf de sfeer waardoor zulke zaken niet kunnen gebeuren? Hoe ga ik om met vriendinnen die keuzes maken die haaks staan op de manier waarop ik in het leven sta? Ik ga ervan uit dat wie zichzelf openstelt voor de ander, diezelfde openheid terugkrijgt.'

De Standaard: Ik weet niet of die houding ook op de Stalingradlaan werkt.

Druyts: 'Waarschijnlijk niet. Maar er zijn zoveel plaatsen waar het wel kan. Misschien moeten we meer daarop focussen. Ik probeer zo'n plaats op de radio te creëren, en hoop dat dit inspirerend werkt.'

De Standaard: De Brusselse schepen en holebi Bruno De Lille (Groen!) schreef dat hij zich censureerde op straat, om niet langer verwijten naar zijn hoofd geslingerd te krijgen. Doen jullie aan zelfcensuur?

Moeyaert: 'Ik ben van nature niet iemand die hand in hand over straat loopt. Maar ik voel me nooit geremd om mijn man vast te nemen.'

Druyts: 'Ik heb een heerlijke vrouw. Het zou zonde zijn om haar hand niet vast te houden. Ik ben fier op haar. Ik kan me ook niet voorstellen wat ik er verkeerd aan zou doen door mijn affectie in het openbaar te tonen. Dus neen, op dat vlak doe ik niet aan zelfcensuur.'

De Standaard: Het klimaat in Brussel is waarschijnlijk harder dan in Antwerpen.

Moeyaert: 'Dat weet ik niet, en ik wil in mijn antwoord verder gaan dan de hele homodiscussie. Ik ben twee jaar stadsdichter geweest. Ik kan die ervaring kort samenvatten: ik begrijp niet dat mensen in een havenstad willen wonen, zonder de veelkleurigheid daarvan te omarmen. Ik wens elke mens toe dat bij zich totaal creatief kan ontplooien. Dat iemand de vreemdste kleren kan dragen omdat hij zich daar lekker bij voelt. Het kan mij geen barst schelen of iemand Afrikaan, Aziaat of blank is. Ik wil dat personen voluit zichzelf kunnen zijn. Wat in Brussel is gebeurd, is een uiting van het tegendeel. Van een samenleving van mensen die binnen de lijntjes moeten lopen. En waarbij elke groep zijn eigen lijntjes uitzet. Voor mij is dat de wezenlijke vraag: willen we een Belgenland dat donkergrijs en saai is, zonder excessen en extremen, of een land van creatieve en kleurrijke mensen?'

De Standaard: Het parlement heeft gediscussieerd over de homobashing in Brussel. Wat verwachten jullie van de politici?

Moeyaert: 'Dat ze duidelijk maken wat de grenzen van het toelaatbare zijn, en optreden tegen wie die overschrijdt. Maar verder kan ik me daar niet druk over maken. Ik kan politici honderd keer oproepen om tegen homohaat op te treden. Ik kan liggen piekeren over de rol van religie bij homofobie. Maar ik heb geen antwoord. Integendeel, dat gepieker zou me ongelukkig maken, en minder weerbaar. Ik kan er alleen voor zorgen dat mijn man gelukkig is, en dat mijn vrienden gelukkig zijn, en dat die kring zich als een olievlek uitbreidt. Het is alleen jammer dat die vlek zich zo langzaam uitbreidt.'

Druyts: 'Politici moeten heel duidelijk zijn dat homohaat niet toelaatbaar is. Maar belangrijker nog is het klimaat dat ze creëren. Homobashing doet zich voor in een sfeer waarin wie anders is, niet welkom is. En dat klimaat reikt verder dan het groepje jongeren dat holebi's in elkaar slaat.'

De Standaard: We zouden haast vergeten dat België een pionier is inzake homorechten. Hoe belangrijk vonden jullie het homohuwelijk?

Druyts: 'Ik vond het fijn om dat stuk cultureel erfgoed dat het huwelijk is, ook te kunnen beleven. En om binnen dat sociaal weefsel waarvan je een eel bent, met hetzelfde ritueel aan je keuze voor een persoon uiting te geven. Los daarvan is het een geruststellende gedachte dat je partner of kinderen zekerheid hebben als jou iets overkomt.'

Moeyaert: 'Mijn keuze om te trouwen is vertrokken uit de juridische zekerheid. Het feit dat ik bij een notaris heel bewust heb nagedacht hoe we onze relatie zouden regelen, was een mentale stap om voluit voor mijn man te kiezen. Het ritueel is mooi, en ik ben blij met mijn ring, maar die juridische basis doet mij veel meer.'

De Standaard: Als bekende holebi's was jullie huwelijk een publiek gebeuren. Hebben jullie last van onaangename nieuwsgierigheid?

Moeyaert: 'Neen. Ik ben getrouwd toen ik stadsdichter was. Ik was blij dat ik daardoor aan meer mensen kon meegeven dat een huwelijk tussen twee mannen kan. Maar verder laat ik de media niet toe in mijn privéleven. Ik wilde ook niet dat ze mijn huwelijk breder zouden uitsmeren dan nu is gebeurd, alsof het een ongelooflijk speciaal evenement was. Het is integendeel de normale gang van zaken.'

Druyts: 'Ik word wel bij momenten een onprettige nieuwsgierigheid gewaar. Het is aan mij om de grens te trekken.'

De Standaard: Na de dood van je vriendin Yasmine heb je gezien hoever het voyeurisme durft gaan.

Druyts: 'Ik heb daar vreselijk veel verdriet door gehad. Ik begrijp dat de betrokken personen in hun verdriet woest en radeloos waren. Maar het was schandalig om dat rouwproces zwart op wit uit te smeren voor heel Vlaanderen en Yasmines erfenis zo te besmeuren.'

De Standaard: Hoe hard raakt een uitspraak van aartsbisschop Léonard over aids jullie?

Moeyaert: 'Dat was zo'n moment dat ik vuur spuwde. Léonards woorden hadden rechtstreeks effect op wie ik ben. Ik heb vrienden zien sterven aan aids. Op mijn website kun je mijn antwoord lezen aan 'meneertje' Léonard.'

De Standaard: Maar maakt iemand als Léonard zich niet compleet irrelevant met zo'n uitspraak?

Moeyaert: 'Neen, want voor veel mensen blijft hij belangrijk. Wat Léonard doet, is gif verspreiden. Als een persoon van aanzien iets zegt, zullen altijd een aantal mensen slaafs volgen. Dan voel ik het als mijn plicht om op zijn minst in te schatten of ik al dan niet moet reageren. Bij Léonard was het evident. Ik ben geen 47 geworden om mij zulke zaken te laten zeggen.'

De Standaard: De vrees leeft voor een nieuwe opstoot van conservatisme en homofobie. Terecht?

Moeyaert: 'Ik zie dat mensen bang en onrustig zijn. Het enige wat ik daar tegenover kan stellen, is mijn eigen rust. Als ik uit die homobashing uit Brussel moet afleiden dat de toekomst somber oogt voor holebi's, duw ik me in de rol van slachtoffer. En dat wil ik niet. Ik heb er jaren over gedaan om in het nu te leven, en dat wil ik niet opgeven voor Léonard of een Brusselse macho.'

Een greep uit ons overige nieuws:
Kom zondag (26.06) naar Brussel voor grote kusactie tegen homofobie.
Belgische holebi's bang om homofobie te melden, ook politicus eerder aangevallen.
Jongeman bijna doodgeslagen en gewurgd in Brussel omdat hij homo is + actie tegen homohaat Antw & Gent + Update parket laat daders vrij.
Historische stemming: Yes homohuwelijk in New York, belangrijk voor gehele VS, ook Celebs super blij.
Vruchtbare hetero vrouwen spotten homo's.
Homo's hebben meer last van seksuele problemen dan hetero's.
Nederlandse lerares uit de kast, kinderen van school gehaald maar...
Beweeg uw kattenoren met uw hersenen + filmpje hoe het moet.
Overheid neemt expert in dienst die holebi's kan genezen.
Beroemde homo televisiekok noemt homoseksualiteit onnatuurlijk, en dat is geen grap.
Eerste grote stap in goede richting voor holebi's en transgenders wereldwijd.
Meer nieuws: Klik hier



Bron: destandaard.be

Dit bericht is gepost op 25 June, 2011 en 4886 keer gelezen.




Holebi Gids



Uitgaan

19 september 2020 - Biseksuelen + Dag, Online
30 september 2020 - L-Week (30/09 - 04/10)
17 oktober 2020 - Mister Gay Belgium
03 november 2020 - Holebi+ Filmfest (tot 27/11)

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen


Adverteren op holebi.info ?

Binnenlands nieuws

CD&V politicus wil bescherming van holebi's tegen homohaat en beschuldigd Vlaams Belang van Pink washing + video.

 

Nog dit jaar Vlaams onderzoek naar geweld tegen holebi's & transgenders, en Brussel zet strijd verder.

 

Homofobe jongeren uit Genk veroordeeld van enkele maanden tot vijf jaar celstraf en geldboete.

 

Ook holebi's en transgenders kunnen slachtoffer worden van verspreiding naakt beelden en wraakporno + nuttige links

 

Vijfde regenboogzebrapad in de provincie Vlaams Brabant + lijst.

 

Ook kleine Antwerpse gemeente heeft nu een Regenboogzebrapad.

 

Belgian PrideFestival (12 tot 29 september), met aangepast (online) programma.

 


Buitenlands nieuws

Barbados gaat tweede stap vooruit betreffende gelijke rechten holebi's.

 

Europese Unie reageerde eindelijk op situatie van holebi's en transgenders in Polen + video.

 

Meer dan honderd grote bedrijven waaronder Microsoft, Disney, Sony komen op voor Britse transgenders.

 

Trump lanceerde lijst van anti holebi en anti transgender kandidaat leden voor het Hoogste Hof.

 

Nederland lanceerde wereldwijde unicum voor holebi en transgender+ jongeren + video.

 

Homokus tussen hamburger mascottes.

 

TikTok geeft toe (soms) holebi & transgender+ gerelateerde hashtags te censureren.

 


Showbizz & Sport

Frans Belgische film met transgender thema onder vuur, maar niet waarvoor je denkt.

 

Brokeback Mountain schrijvers komen met waargebeurde film over homo tiener die na pesterijen zelfmoord pleegde.

 

Belgische Drag Queen doet mee aan Nederlandse versie van RuPaul's Drag Race + 2 video's.

 

Uniek: Wonder Woman boek mét verhalen over historische holebi & trans+ activisten én enkele bondgenoten.

 

Niecy Nash, na twee huwelijken met een man nu gehuwd met een vrouw.