Je leest:

Turijn: Groeipijnen van een Europese Transgender Organisatie.



Twee jaar geleden werd Transgender Europe in Wenen opgericht. Intussen is er op meerdere fronten hard gewerkt. Op de laatste vergadering koos het bestuur van deze jonge organisatie ervoor om geld te steken in een lobbykantoor in Brussel. De oprichters geven de voorkeur aan een website voor activisten. (Foto: Eva Fels en Jo Schedlbauer, organisatoren van de eerste Europese tg-conferentie in Wenen, 2005)

Op 16 november beslist de algemene vergadering van Transgender Europe in Turijn waar het geld naartoe gaat. Welke mogelijkheden bieden beide opties? Wat moet Transgender Europe eigenlijk doen? Een verslagje:

Wenen 2005. Achter de hoge ramen van het Weense Rathaus zijn honderdtwintig mensen uit heel Europa drie dagen druk in de weer. Verspreid over drie historische zalen, die nog dienst deden in de tijd van de Donau-monarchie, timmeren zij resoluties in elkaar. Die zullen even later in stemming worden gebracht in de algemene vergadering van een nieuwe Europese transgenderorganisatie. Er is een tafeltje voor transgender-zorg, transgender-wetgeving en zo verder. Italië, Duitsland, Oostenrijk en Engeland zijn goed vertegenwoordigd. Uit het Nederlandstalig gebied komen negen mensen, waaronder Joz Motmans en Justus Eisfeld. Uit Scandinavië, Frankrijk, Oost Europa en Spanje komen minder mensen.

De discussies gaan over de precieze verwoordingen en prioriteiten. Een Rus wil een derde sekse in zijn paspoort terwijl een Brit geen enkele vermelding van zijn/haar sekse wil. Een Portugese wil haar geslachtsregistratie zonder operaties van een M naar een V kunnen veranderen.

Tot conflicten leidt dat niet. Sterker nog. Er hangt een prettige, drukke sfeer in de groepen. De deelnemers hoeven het dan ook niet eens te worden. De conferentie is zo opgezet dat groepen meerdere tegenstrijdige resoluties ter stemming mogen voordragen. Iedere resolutie die door meer dan 50% van de algemene vergadering wordt gesteund, zal worden opgenomen in het handvest. Zo stroomt het secretariaat van de conferentie vol met voorstellen. Jo Schedlbauer zet er een database voor in elkaar. Hij en zijn partner Eva Fels hebben het leeuwendeel van de conferentie georganiseerd. Hun doel is om alle Europese transgenderorganisaties bijeen te brengen en een handvest overeen te komen. Dat lukt. Aan het eind van de conferentie hebben ze niet alleen een handvest maar ook dertig enthousiaste vrijwilligers voor de werkgroepen en de stuurgroep. Transgender Europe, de koepelorganisatie van zesenzestig transgender organisaties in Europa, is geboren.

Civil Society
Na de conferentie wordt TG Europe een officiële vereniging. ‘Nu kunnen bedrijven als IBM ons steunen’ glimlacht Eva Fels anno 2007. De stuurgroep, waarin Eva en Jo zitting hebben, vergaderde in april in Amsterdam, na eerder bijeengekomen te zijn in Manchester, Berlijn, Turijn en Genève.

Transgender Europe heeft de nodige hobbels achter de rug. De meeste werkgroepen vielen vrij snel uit elkaar. ‘We waren een nieuwe organisatie zonder besluitvormingsprocedures’ vertelt Eva. ‘Er waren veel misverstanden en onduidelijkheden.’ En behalve misverstanden kwamen er ook verschillen van inzicht naar boven. Ook in de stuurgroep. Die meningsverschillen zijn in Amsterdam tot ontknoping gekomen. Daar heeft de stuurgroep besloten om de weinige gelden die zij heeft te steken in een onderzoek naar de leefomstandigheden van transgenders in Europa. Stephen Whittle, professor aan Manchester Metropolitan University en oprichter van de Britse transgenderorganisatie Press for Change, zal het onderzoek uitvoeren.

‘Als wij dertien procent betalen, betaalt de Europese Unie de rest’ vertelt Justus Eisfeld, de voorzitter van TG Europe. T-image betaalt een deel, Press for Change betaalt een deel en nu ook TG Europe. Justus heeft de subsidie van de EU weten los te peuteren tijdens een EU-conferentie. ‘Ieder nieuw Europees voorzitterschap organiseert wel conferenties waarbij gender een thema is,’ vertelt hij. ‘Je belt op en zegt dat je een belangrijke speler in het maatschappelijke middenveld bent. Als je dat goed doet krijg je een Civil Society Scholarship en worden de reis en het hotel voor je betaald.’ Justus ging naar verschillende conferenties om de zaak van transgenders te bepleiten. Hij ontmoette op deze conferenties steeds weer dezelfde mensen, onder wie enkele mensen van de Europese Commissie. ‘Je zorgt ervoor dat je opvalt door iets zinvols te zeggen in een plenaire vergadering en dan laat je je aanspreken in de pauzes.’

Ambities
Justus doet het gemakkelijk klinken, maar in werkelijkheid kost lobbyen hem veel tijd. Dat was makkelijker toen hij voor een fractie van Europese Parlement werkte in Brussel. Het liefst zou hij daar full time als lobbyist werken. ‘Als we een professionele organisatie willen worden, dan moeten we iemand in Brussel hebben die lobbyt, informatie verzorgt en fondsen werft’ zegt hij. ‘Als je dat wilt moet je zaken goed kunnen onderbouwen. Daarom is die studie van Stephen zo belangrijk.’

Ondertussen had Jo andere ambities met TG Europe. Terwijl Justus van een kantoortje in Brussel droomde, investeerde Jo in Wenen veel tijd in het uitbouwen van de website TGEU.net. ‘Het moet een on-line netwerk van activisten worden’ vertelt Eva. ‘Daar moeten ze elkaar kunnen vinden en contacten kunnen uitwisselen. Alle informatie die zij nodig hebben om actie te voeren moet er zijn.’ Eva denkt daarbij aan aanspreekpunten in Brussel, maar ook aan wetteksten, onderzoeken, fondsenboeken en voorbeeldbrieven.

Jo’s website zou zo in het verlengde liggen van de conferentie in Wenen. Die was ook meer gericht op het verenigen van lokale activisten dan op het vestigen van een centraal kantoor in Brussel. ‘Jo heeft nu zoveel tijd in geïnvesteerd in die website dat ze niet zomaar kan stoppen’ zegt Eva. ‘Maar ze kan ook niet doorgaan zonder ten minste een beetje financiering.’ Maar het geld komt er dus niet. Jo is teleurgesteld. ‘Dat zijn de groeipijnen van een startende internationale organisatie’, reageert Justus desgevraagd. ‘Iedereen hevelt geld over uit zijn eigen bronnen.’

Model ILGA
De teleurstellingen binnen het bestuur horen misschien wel bij een jonge organisatie. De mensen die de diepste investeringen plegen, zitten ook in het bestuur en oordelen over elkaar’s inspanningen en ambities. Dat maakt het moeilijk om keuzen te maken zonder elkaar teleur te stellen.

Uiteindelijk is de stuurgroep wel tot een beslissing gekomen. Voor de Europese transgender groepen is dat gelukkig, want nu kunnen zij zich in de algemene vergadering in Turijn te minste uitspreken over de gekozen strategie. Met het onderzoek van Stephen Whittle kiest het bestuur voor financiering door de EU en dus voor lobbyen in Brussel. Daar is veel voor te zeggen.

Een groep als ILGA Europe heeft bewezen wat een lobbykantoor in Brussel vermag. ILGA is een koepelorganisatie van vierhonderd homo-organisaties, met een klein kantoortje in de Brusselse Rue de la Charité. Als deelnemend lid van de Raad van Europa heeft zij alle lidstaten die de laatste vijftien jaar tot de EU toetraden, van Polen tot Roemenië, kunnen dwingen om hun homovijandige wetgeving te herzien.

Zonder ILGA Europe waren de inspanningen van duizenden Oost Europese actievoerders voor niets geweest. Een Europese minderheid, die nergens echt een grote vuist kan maken, blijkt aangewezen op een goede lobby aan de top. ILGA biedt zo een duidelijk model voor wat TG Europe voor Europese transgenders kan doen.

Aan de andere kant is ILGA een ambtelijke organisatie die even ver afstaat van haar doelgroep als het Europese Parlement van haar kiezers. Het is niet de vrolijke en inspirerende activistengemeenschap die Jo zich voorstelt. Op zestien november beslissen de Europese transgender groepen gedurende de algemene vergadering van TGEU in Turijn of zij de strategie van de stuurgroep ondersteunen. Zij hebben echt iets te kiezen. Zij zullen bepalen wat transgenders in Europees verband voor elkaar kunnen doen.

Tekst van Arianne van der Ven, van Het Continuum.

Meer info: Klik hier

05.09.07
Bron: continuum.nl via email aan holebi.info

Dit bericht is gepost op 05 September, 2007 en 1358 keer gelezen.




Holebi Gids



Uitgaan

27 september 2019 - Rock & Dolls
27 september 2019 - La Demence
27 september 2019 - Pop the Glock
28 september 2019 - Bears Party
28 september 2019 - Flashback 80/90s
28 september 2019 - Revelation
28 september 2019 - Pop Cult
04 oktober 2019 - Bear Party
05 oktober 2019 - Mr Gay Bear verkiezing
05 oktober 2019 - L'HOMME

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen


Adverteren op holebi.info ?

Binnenlands nieuws

Sam Bettens, mastectomie achter de rug + video

 

Geschiedenis: Lesbiennes in de Vlaamse middeleeuwen.

 

Verwijt dat een rechtse holebi schande is voor holebi gemeenschap maakt me boos, aldus Vlaams politicus.

 

15 seksuele geaardheden en 11 genderidentiteiten uitgelegd.

 

Uniek theaterstuk op komst met voorstellingen in Mechelen + regenboogfestival en in Antwerpen.

 

UZ Gent komt met wereldprimeur inzake HIV bestrijding.

 

Ook Vlaamse koranscholen & moskeeën pompen kinderen vol haat, o.a tegen holebi's & transgenders.

 


Buitenlands nieuws

Fotograaf voorkomt dat jonge homo wordt vermoord na eerste Gay Pride in Europees land + video

 

Maak kennis met 100-jarige die al jaren HIV besmet is.

 

Reden van echtscheiding: ongeldige instemming door vergissing, we blijken allebei gay.

 

Driekwart van holebi & transgender nieuws wereldwijd gemarkeerd als onveilig.

 

Over waarom vrouwtjes bonobo apen liever seks hebben met andere vrouwtjes.

 

Anti holebi & transgender verklaring van Nederlands orthodox-protestantse kerken heeft omgekeerd effect.

 


Showbizz nieuws

Queer Eye ster uit de kast als HIV-positief.

 

The Bachelor USA schreef geschiedenis met eerste lesbische verloving + video.

 

Amerikaanse actrice zegt dat ze eerder filmrollen niet kreeg omwille van haar geaardheid.

 

Meeste mensen begrijpen zanger Sam Smith, die nu anders wil worden aangesproken, niet.

 

Ellen DeGeneres en vrouw op bezoek bij Britse baby prins Archie, en Ellen en Meghan delen liefde voor honden.