Ouders van Tristan waren eerst bang toen hij vertelde mee te gaan doen aan Boer Zkt Vrouw.



In de maand mei kon je bij holebi info al lezen dat er voor het eerst in het Vtm
programma 'Boer Zoekt Vrouw' een homo man mee doet. Tristan is 25 en
heeft zijn coming-out al even achter de rug. De krant het Laatste Nieuws
bracht zopas een dubbel interview met Tristan en mama Mireille, 52.

Een hartverwarmend dubbelgesprek over hun diepe band, het moment
waarop Tristan besefte dat hij homo was, zijn ontdekking van het
gaymilieu en zijn ideale man. “Een jongen van 23 schreef dat hij al
acht relaties had gehad. Sorry, maar dan ben je bij mij aan het verkeerde adres.”

Bijna tweehonderd brieven kreeg Tristan maandag in 'Boer Zkt Vrouw'.
En dat kostte hem een bak bier. “Ik had voor de grap een weddenschap
met mama afgesloten. Ik dacht dat ik meer dan 200 brieven zou krijgen,
zij zei minder." Het verraadt de warme band die de hobbyboer uit
Ellikom heeft met zijn moeder. Mireille is dan ook overduidelijk trots
op haar zoon. “Hij komt voor heel Vlaanderen voor zijn geaardheid uit,
en dat siert hem. Homoseksualiteit is nog vaak een taboe, zeker bij boeren.
Onze Tristan probeert dat te doorbreken. Ja, ik ben echt blij dat hij aan
‘Boer Zkt. Vrouw’ heeft meegedaan”, vertelt ze.

In het begin stonden Mireille en haar echtgenoot nochtans weigerachtig
tegenover het avontuur. “Wij zaten met grote vragen, vroegen aan Tristan
of hij in godsnaam wist waar hij aan begon. We wilden hem beschermen,
hé. Je hoort zo vaak over gaybashing (het pesten, bedreigen of in elkaar
slaan van homo’s). Wij waren vooral bang dat hij gekwetst zou worden
door negatieve reacties.”

Sta jij daar ook weleens bij stil, Tristan?
Tristan: Natuurlijk, maar ik zet mij daar gewoon over. Al besef ik dat
het niet altijd evident is, daarom heb ik ook enorm veel respect voor de
jongens die mij een brief hebben geschreven. Tenslotte outen zij zich ook
voor heel Vlaanderen. Je had natuurlijk al het homokoppel in
‘Blind Getrouwd’ (Nick en Christophe, nvdr), maar die waren al ietsje
ouder. Wij zijn een groep jonge mannen die zegt: “Jongens,
het is geen schande om homo te zijn!”

Waarom heb jij je reserves dan toch opzijgezet, Mireille?
Tristan: (pikt in) O, daar zijn wéken overheen gegaan. Ik had de
programmamakers zelfs al laten weten dat ik niet meer zou meedoen.
Ik ben toch blij dat mama van gedacht veranderd is.

Mireille: Het ging niet alleen over die gaybashing, we wilden ook niet
dat onze 400 jaar oude boerderij te veel in beeld zou komen.
Op een avond zijn de mensen van het productiehuis dan naar hier
gekomen. Zij hebben ons gerustgesteld en gezegd dat ze alleen
zouden uitzenden wat wíj wilden. Toen hebben we gezegd:
“Oké jongen, ga er dan maar voor.”

Je mama gaf het al aan, Tristan: uit de kast komen is minder evident
in de boerenstiel dan in pakweg een kunstenaarsmilieu.
Tristan: Wees daar maar zeker van. Veel boeren kennen niks meer
van de wereld dan hun eigen boerderij. Maar ook elders is het soms
nog een taboe. Na de oproepaflevering kreeg ik heel veel berichten
op sociale media van jongens die mij beter wilden leren kennen,
maar die niet op tv wilden komen, omdat ze nog in de kast zitten.
Ik heb daar niet op gereageerd, omdat dat de bedoeling niet is.
Ik wil het taboe samen met m’n briefschrijvers doorbreken op
televisie. Het enige wat ik tegen hen kan zeggen is: praat erover,
zoals ik altijd gedaan heb.

‘Niemand zag dat ik homo was’, vertelde je in de oproepaflevering.
Jij ook niet, Mireille?
Mireille: Ik had wel al een tijdje een voorgevoel...
Tristan: O ja, waaraan merkte je dat dan?
Mireille: Ik heb jou eens op de man af gevraagd of je voor de
jongens was. Je hebt dat toen wel ontkend, maar er kwamen
ook nooit meisjes bij ons thuis. En je ging nooit weg met vriendinnen.
Tristan: Was dat een reden om te denken dat ik homo was?
Mireille: Nee, maar...
Tristan: Je weet toch dat homo’s vaak enkel vriendinnen hebben?
De zogenaamde gay best friend.

Denk je dat jouw mama het vóór jou doorhad, Tristan? Of wist
jij al vroeg dat je op jongens viel?
Tristan: Héél vroeg. Ik zat zelfs nog in de lagere school. Ik was
amper elf of twaalf toen ik voor het eerst verliefd werd.
Op jongens, ja. Meisjes hebben mij nooit geïnteresseerd.
Ik vond dat normaal. Ik heb ook nooit aan mijn geaardheid
getwijfeld, zo van: “Tristan, dit klopt niet.”

Wanneer heb je het dan aan je ouders verteld?
Tristan: Toen ik zeventien of achttien was. Ik had een vriendje,
en elke keer moest ik liegen tegen mijn ouders waar ik naartoe
ging. Ik was dat beu.

Waarom heb je ’t hen niet eerder verteld? Was je bang
voor hun reactie?
Mireille: Ik denk dat iedereen op die leeftijd wat bang zou
zijn om zoiets tegen zijn ouders te vertellen.

Tristan: Ik was niet bang dat mijn ouders mij zouden buitengooien
of zo. Ik was wel bang dat ze teleurgesteld zouden zijn, vooral papa.
Wij hebben een immens goeie band. Ik werk vaak samen met hem,
en dat is hárd werken, maar ook altijd lachen en zwanzen.
Ik was bang dat dat zou ophouden, als ik tegen hem zou zeggen
dat ik op jongens val. We spreken over zeven of acht jaar geleden, hé.
Toen was gay zijn nog niet wat het nu is.

Weet je nog wat er door je heen ging toen Tristan hét vertelde, Mireille?
Mireille: ’t Was toch slikken, hoor. Het is toen wel even stil geweest,
maar daarna hebben we er vrij snel openlijk over kunnen praten.
Tristan: Enkele dagen later pas, hé mama.
Mireille: Het moest even bezinken, ja. Maar wie zijn wij als ouders om
te oordelen over het geluk van Tristan? En waarom zou hij zich niet
gelukkig kunnen voelen met een man? Het is zijn leven en wij moeten
niet bepalen hoe hij dat moet leiden.

Tristan is nu al een soort rolmodel.
Tristan: Ik kan je honderden berichten laten lezen van jongens die
mij bedanken, omdat ik meedoe aan ‘Boer Zkt. Vrouw’, en ik ben
er eigenlijk ook wel trots op dat ik de eerste homo in het programma ben.

Mireille: Maar ook naar de ouders van die jongeren toe is dit een
heel mooie boodschap: schaam je niet, het is geen taboe meer, kom
er gewoon voor uit dat je kind homo is.

Heb jij je ooit voor Tristan geschaamd?
Mireille: Nooit. (tegen Tristan) Echt niet!
Tristan: Nee, maar je zal ook nooit zomaar spontaan tegen iemand
zeggen dat ik op jongens val.
Mireille: Wel waar! Nadat jij het ons had verteld, heb ik wel nog twee
of drie maanden gewacht voor ik het tegen de familie zei. Tegen mijn
verwachtingen in kreeg ik héél positieve reacties. Mijn moeder zei
meteen: “En wat dan nog?” Dat maakte mij zo gelukkig.

Vertel jij altijd alles aan je mama, Tristan?
Tristan: Ik verzwijg niks voor mama, maar persoonlijke dingen
zal ik toch eerst tegen papa zeggen.
Mireille: Zijn papa is rustiger dan ik. Hij luistert eerst en zegt
dan pas wat hij denkt, terwijl ik rapper zeg waar het op staat.

Tristan: Maar als ik problemen heb, heb ik daar geen boodschap aan.
Dan wil ik eerst rustig vertellen wat er aan de hand is in plaats van
meteen geroep of getier over me heen te krijgen. Mama is een
vurige dame. Voor alle duidelijkheid: daar is niks mis mee.
Mireille: Da’s de aard van het beestje, zeker? Maar je weet dat dat
uit bezorgdheid is, hé jongen. Daarbij, als het over de liefde gaat,
zal je toch eerder naar mij komen?
Tristan: Wat relaties betreft, ben ik gewoon heel open tegen mijn ouders.

Was Tristan eigenlijk een moeilijke puber, Mireille?
Mireille: Euh, nee.
Tristan: (lachje) Niet flauw doen mama, ik was ’n héél moeilijke puber.
Ik voelde me al heel vroeg volwassen. Na schooltijd ging ik helpen bij
een boer hier in de buurt. Gewoon, om thuis weg te zijn, op eigen benen
te staan. Toen ik later uitging, trok ik naar Antwerpen, Brussel, Gent...
De wereld thuis was te klein en ik wilde meer van het gaymilieu te
weten komen. Ik ging naar holebifeestjes, clubs... Een zalige tijd.
Op m’n 20ste ben ik dan alleen gaan wonen.

Mireille: Wij vonden hem daar eigenlijk nog te jong voor, maar we hebben
hem toch losgelaten. Er was geen houden meer aan. (lacht) Gelukkig
bleef hij in de buurt wonen, in het ouderlijk huis van mijn man.

Ben jij eigenlijk een gemakkelijke schoonmoeder?
Mireille: Absoluut, ik pas mij aan iedereen aan. Zijn vorige vriendjes
hadden mij ook heel graag. Het belangrijkste is dat Tristan gelukkig is.
Dan ben ik dat ook namelijk.
Tristan: Dát kan ik alleen maar beamen. De vriendjes die ik gehad heb,
zeiden allemaal dat ik geweldige ouders had.

Jij hebt twee lange relaties gehad, van drie en vierenhalf jaar.
Terwijl het cliché wil dat homo’s van de ene relatie in de andere stappen.
Tristan: Dat beeld klopt vaak ook, maar ik ben niet zo. Ik stap niet in een
relatie om na twee maanden te zeggen: het is genoeg. In mijn vorige relatie
liep het een hele tijd moeilijk, maar zolang ik denk dat ik het nog kan
rechttrekken, blijf ik ervoor gaan. Bij ‘Boer Zkt. Vrouw’ was er een
jongen van 23 die naar mij schreef dat hij al acht relaties had gehad.
Sorry, maar dan ben je bij mij aan het verkeerde adres. Ik ben op zoek
naar die ene, grote liefde. En hopelijk kunnen An en Dina mij daarbij helpen.

Was je niet bang dat sommige jongens een brief naar jou zouden sturen
om ‘een rijke boer’ aan de haak te slaan?
Geloof me, voor geld moet je niet meer bij de boeren zijn.
De melk- en vleesprijzen zijn op korte tijd enorm gedaald.
Ik ben trouwens geen zelfstandige boer, maar een loonarbeider.

Wat houdt je job dan precies in?
Ik werk voltijds op een groot loonbedrijf. Ik haal bij enkele honderden
boeren groenten op en transporteer die naar een verwerkingsfabriek.
Wij hebben thuis een kleine boerderij, maar da’s vooral ’n hobby.
Mijn vader is laborant en mijn moeder is verzorgster in een rusthuis.

Zie jij vaak boeren die het water aan de lippen staat?
Dat niet, maar ze gooien toch niet meer met hun centen zoals vroeger.
Boeren doen echt niet meer wat ze willen. Er wordt heel veel geklaagd.

In die mate dat jij voor je job moet vrezen?
Wij hebben gelukkig veel klanten. Het gaat ook stilaan weer de goede
kant op met de prijzen die boeren voor hun producten krijgen. Ik heb
het niet slecht, maar om veel geld te vinden, moeten ze echt niet bij mij zijn. (lachje)
LEES OOK
BOER TRISTAN ZOEKT EEN MAN - JA, NOG VEEL BOEREN ZITTEN IN DE KAST

Bron: hln.be - September 2020

Dit bericht is gepost op 02 September, 2020 en 5057 keer gelezen.