NIEUW: holebi dating - zoek je de ideale partner of een leuke date? Ga naar onze dating pagina ...

Je leest:

Danser Davy Brocatus wachtte bijna drie jaar op zijn intussen echtgenoot Anatoly.



Belgisch danser Davy Brocatus, 47, die momenteel wekelijks te zien is als jurylid van het Tv-programma 'Dancing With The Stars, kwam eerder al in het holebi info nieuws, onder andere door zijn B&B, dansschool en zijn Russische echtgenoot. De krant het Laatste Nieuws bracht zopas een artikel over Brocatus overgenomen uit week- en Tv-blad Primo.

Brocatus groeide op in een familie van dansers. Grootouders aan beide kanten hebben gedanst, ouders ook. Zijn vader heeft zelf nog een tijd les gegeven. Maar toen moeder zwanger werd van zijn broer, die 14 maanden jonger is, zijn ze er mee gestopt, de combinatie gezin, werk en dansen werd te moeilijk. Zelf begon Davy op zijn zestiende met dansen, samen met zijn nicht vormde hij lange tijd een dansduo in een dansschool in Merksem (Antwerpen).

Het begin van het dansen
"Op de cursistenwedstrijd, in ons eerste jaar, wonnen mijn danspartner en ik zowat alle dansen. Ik werd meteen Belgisch kampioen allround. Na amper drie jaar maakte ik al de overstap naar de amateurs in het competitiecircuit, en wonnen mijn danspartner en ik meteen goud op het Benelux Kampioenschap voor starters. Ik ga het nooit vergeten. We waren met meer dan dertig paren, maar wij stonden op het hoogste schavotje. Ik danste toen al lang niet meer met mijn nicht, maar met twee zusjes: Wendy en Sandra. Met de ene danste ik standaard, met de andere Latijns-Amerikaanse dans. Het grappige is dat Sandra, die later ook met mijn broer is gaan dansen en ondertussen ook mijn schoonzus werd, nog steeds mijn assistente in mijn dansschool is. Twee broers die met twee zussen dansten. (lacht) Zo hebben we heel Europa rondgereisd. Mijn broer is nooit professional geworden, ik wel."

Dansen in Engeland
Davy studeerde handeslwetenschappen en en werkte als verkoper in een fabriekswinkel. Omdat dansen toen nog niet als topsport werd beschouwd kreeg hij geen topsportstatuur en moest hij dus werken. "Maar dat viel moeilijk te combineren. Zo gaan zowat alle grote rankingtornooien pal in de examenperiode door. Ik kreeg geen aangepast examenrooster, gewoon omdat dansen, ik heb het nu over 25 jaar geleden, niet door het BOIC werd erkend. Ik moest echter op een gegeven moment fulltime voor het dansen kiezen. Ik kon niet anders. Toen ik naar Londen ging, gaf ik alle zekerheden op." Davy was toen 22 en besloot te verhuizen naar het mekka van de danssport, Engeland. Op de dag dat hij vertrok was de hele familie aanwezig om hem uit te zwaaien. "Ik had mijn auto, een Opel Omega, volgestouwd met persoonlijke spullen. Verder had ik alleen maar een telefoonnummer op zak van iemand die in Londen accommodaties voorzag voor dansers. En mijn spaarcenten. Twee- à drieduizend euro. 22 jaar was ik."

Zijn geluk achterna. "Op de dansvloer was ik het gelukkigst. Ik vond snel werk, als PR-manager in een juwelenbedrijf. De CEO had een grote affiniteit met het dansen en zij sponsorde ook mijn kledij en mijn verplaatsingen. Omdat ik heel veel moest trainen, had mijn baas in een vergaderzaal zelfs een parketvloer gelegd. Ik trainde op het werk, en dat bespaarde me veel tijd. Op mijn 24ste ben ik dan echt prof geworden. Ik ben uiteindelijk vijf jaar in Londen gebleven, van 1994 tot 1999. Een heel leuke tijd. Soms wel zwaar, want ik miste mijn familie en vrienden, maar ik maakte er mijn droom waar. Ik beleefde er mijn opperste geluk.

Dans stop en les geven met echtgenoot
Ik ben uiteindelijk rond mijn dertigste met professioneel dansen gestopt. Misschien had ik wat langer kunnen doorgaan, maar mijn danspartner, een Schotse die enkele jaren ouder was dan ik, stopte ermee. Ik moest op zoek naar een nieuwe partner en ik vond niet meteen iemand. Toch niemand met ervaring én met mijn lengte (Davy is 1m94 groot). Als danser ben je afhankelijk van een ander. (haalt de schouders op) Maar goed, ik ben niet gefrustreerd hoor. Er was misschien nog wel wat groeimarge, maar al bij al heb ik een zeer mooi palmares bij elkaar gedanst. En als dansleraar, hier in mijn dansschool, kan ik nog altijd mijn passie beoefenen. Dat is voor mij geluk: het feit dat ik van mijn passie mijn beroep heb kunnen maken. Dat wil toch iedereen? En ik heb het geluk dat ik dit allemaal samen met mijn levenspartner Anatoly kan doen. Dansen is onze gemeenschappelijke passie. We geven hier samen les. Maar elk in een andere zaal. Hij heeft zijn assistentes, en ik heb mijn assistentes."

Davy en Anatoly zijn beide leider
Davy en Anatoly dansen nooit samen. "Samen dansen is moeilijk. We zijn allebei echte leiders. Om te dansen heb je nu eenmaal een leider en een volger nodig. Bij ons botst dat. En we hebben allebei moeite om het los te laten. Zelf tijdens onze openingsdans was het lastig. (verontschuldigend) Maar zo zijn we nu eenmaal opgeleid. Je kan niet allebei de kapitein van het schip zijn, maar elkaar wel afwisselen. Zo gaat dat bij ons. Als ik op zondag in de jury van ‘Dancing with the Stars’ zetel, dan is hij in de dansschool het opperhoofd. (glimlacht) We vullen elkaar perfect aan, Anatoly en ik. We werken het hele jaar door, zeven op zeven. Al glippen we er heel soms even tussenuit. Wat qualitytime samen. Dit jaar, door ‘Dancing With The Stars’ is dat echter wat moeilijker. Maar ik ga toch proberen om toch enkele dagen vrij te nemen."

Hoe Davy en Anatoly elkaar ontmoette
"In Turkije. In 2002. Een vriendin van me, Chantal, organiseert jaarlijks een golf- reis naar Turkije. Ik was er al twee keer geweest, dus ik was eigenlijk niet van plan om nog eens te gaan. Maar Chantal was in maart gaan scouten voor de uiteindelijke reis in september en bij haar terugkeer zei ze: ‘Davy, de principal dancer van het musicalgezelschap daar is echt iets voor u!’ (lacht) Ik liet me uiteindelijk overtuigen. Daar aangekomen, zag ik de crew op een terras zitten. Ik keek naar Anatoly en hij keek naar mij en de vonk sloeg meteen over. Maar goed, niets gebeurd, en ik ging gewoon lunchen. Toen Chantal me kwam vertellen dat ze me na de lunch ging voorstellen aan die hoofddanser, antwoordde ik haar dat het er niet toe deed. ‘Ik heb een klik gevoeld met die jongen daar’, zei ik haar. ’Ah, maar dat is ‘m’, antwoordde ze. (lacht) Liefde op het eerste gezicht. Op 12 oktober zijn we 17 jaar samen, in februari 2020 zijn we 15 jaar getrouwd. (fier)"

Moeilijke tijd voor Davy en Anatoly samen konden zijn
"Anatoly en ik hebben heel wat obstakels moeten overwinnen. Anatoly is een Rus, en we hebben twee jaar tevergeefs geprobeerd om een visum voor hem te verkrijgen. Geen evidentie gezien zijn situatie, want Anatoly resideerde niet meer in zijn geboorteland. Dus welke ambassade was bevoegd? Die van Rusland of die van Turkije? Zo werden we van het kastje naar de muur gestuurd. De laatste keer, de derde keer, was het alles of niets. Ik heb toen alles op alles gezet om zijn papieren in orde te krijgen. Het scheelde geen haar of het was mislukt, want de Turkse consul weigerde om ons te ontvangen. We hadden via de dienst vreemdelingenzaken nochtans een sterk dossier opgesteld en we konden bewijzen dat we een duurzame relatie hadden. We weten het niet zeker, maar we vermoeden dat hij toch niet zo blij was met het feit dat het om twee mannen ging. (grijnst) Uiteindelijk hebben we toch wat druk kunnen uitoefenen, via via, en kwam het gelukkig toch nog in orde."

Davy vertelt verder: "Het was een lastige tijd. Natuurlijk stel je je vragen en ben je ongerust, maar dat is bij elke relatie zo, toch? We hebben doorgezet, en we hebben ons geluk zelf afgedwongen. Die twee jaren, dat voelde alsof je geliefde achter een glazen wand staat maar je hem niet kunt aanraken. Heel pijnlijk. Op een gegeven moment, rond kerst 2003 en na de tweede weigering, zeiden naasten me dat ik het misschien beter opgaf. Ze zagen dat ik ervan afzag. Maar ik dacht er niet aan! En trouwens, als Mozes niet tot de berg kon geraken, dan moest de berg maar naar Mozes komen. Ik was al plannen aan het maken om naar Turkije te verhuizen. Ik zou alles opgegeven hebben om mijn geluk te vinden, net zoals al die jaren eerder.

"Opgeven was geen optie, dat zag mijn familie ook snel in. En eens Anatoly hier was aangekomen, hebben ze hem meteen in de armen gesloten. Een van mijn voorwaarden was wel dat hij onze taal leerde. Dat vond ik noodzakelijk om hier in te burgeren. Anatoly is aangekomen op 23 december 2004 en halverwege de maand januari zat hij al op de universiteit Antwerpen om Nederlands te leren. En tegen september, na vier modules, sprak hij onze taal al zeer goed. Waar een wil is, is een weg."

Opgeborgen kinderwens
Liefde overwint alles. "Zeker! Daar zijn Anatoly en ik wel het levende bewijs van. Er is niets zo mooi als je liefde te kunnen delen met de liefde van je leven. Spijtig genoeg hebben we geen kinderen, maar dat is praktisch gewoon onmogelijk." Er zijn toch oplossingen? "Heel weinig. We hebben ons daar grondig in verdiept. In België is dat allemaal niet zo bijster goed georganiseerd. Alleen binnenlandse adoptie is voor ons weggelegd. De buitenlandse adoptie wordt door zuilen gecontroleerd die niet echt openstaan voor een homoseksueel koppel. In België zijn de wachtlijsten voor binnenlandse adoptie immens lang, dus dat ging ook niet. En draagmoederschap, dat was ook geen optie. De wet geeft de natuurlijke moeder immers het recht om te allen tijde haar kind terug op te eisen. En als je dan zoals ik in de kijker loopt, dan riskeer je dat zo’n vrouw op een dag voor je deur staat met onmogelijke eisen.

"Pleegouderschap vind ik een moeilijke. Ik ben nogal emotioneel en ik zou het er heel moeilijk mee hebben mocht mijn pleegkind plots terug weggenomen worden. Anatoly en ik zijn nu wel aan het bekijken of we ons geen kandidaat zouden stellen voor crisisopvang van kinderen in nood. Mijn neef Jan Brocatus is directeur van pleegzorg Vlaanderen. Je moet per slot van rekening je liefde kunnen delen."

Kinderen in de dansschool
Je werkt met kinderen in je dansschool. Is dat niet extra moeilijk? Wordt dat gemis niet versterkt? "Neen, dat proces hebben we achter de rug. Ik heb daar nu vrede mee. En we hebben kindjes hé: onze dansstudio en onze B&B. (lacht) Het is goed zo. We zijn altijd omringd door fijne mensen, en we hebben allebei een petekind. Het is niet dat we met ons tweetjes eenzaam op de aarde vertoeven. (lacht) We hebben nog genoeg mensen rondom ons aan wie we onze liefde en onze waarden en normen kunnen doorgeven. En dat is ook het voordeel van dansen: je laat mensen heel dicht bij je komen. Je moet elkaar vastnemen. Het is een sociale vaardigheid. En het geeft me zeer veel voldoening als ik mensen over die drempel krijg. Want geef toe: Vlamingen houden toch altijd graag wat afstand, niet?é

Davy staat als het ware synoniem voor de danssport in ons land. Heeft dat een invloed op zijn geluk?
"(lacht) Dat is wel fijn, ja. Maar dat is niet van vandaag op morgen gekomen. Ik heb letterlijk alles van nul opgebouwd. Door ‘Sterren Op De Dansvloer’ destijds was ik plotseling bekend in het hele land. Ook al door mijn extravagante kledingstijl. In het milieu zelf was ik al langer bekend natuurlijk. En dat ik nu her en der herkend en aangesproken word, dat vind ik helemaal niet erg. Integendeel zelfs, die herkenbaarheid komt de danssport alleen maar ten goede. Als ik, door op tv te komen, een koppel kan overtuigen om te gaan dansen, dan ben ik geslaagd in mijn opzet."

‘Hij leerde zijn volk dansen’, zal er later op jouw grafsteen staan …
"(lacht hardop) Waarom niet! Dansen staat trouwens op de zevende plaats op de lijst van meest beoefende sporten in ons land. En als ik daar een klein beetje toe bijgedragen heb, dan maakt dat van mij een zeer gelukkig man. Dansprogramma’s op tv werken zeker drempelverlagend. Jongeren vinden het opnieuw cool om te gaan dansen. Ook jongens. Dertig jaar geleden was ik daarentegen echt een rariteit. Vreemd eigenlijk, want in de jaren vijftig en zestig was dansen wél heel populair. Het is eigenlijk een vaardigheid die iedereen zou moeten bezitten. Je leert ook eten met mes en vork, dus waarom zouden we niet allemaal leren dansen?".

Extra info
Enkele jaren geleden kon je bij holebi info enkele artikels lezen rond Davy. Uit één van die artikels bleek toen dat Anatoly eigenlijk nog steeds niet uit de kast is tegenover zijn Russische ouders, en dat dit ook niet snel zal gebeuren. Davy en Anatoly vermoeden dat de moeder het wel weet omdat ze een keer bij hen op bezoek kwam. Ze vroeg toen waar de heren slapen en Anatoly zei toen dat ze samen moesten slapen omdat zei nu op bezoek was, ze stelde daar verder geen vragen over, maar weet wel dat de heren samen wonen. Er wordt in Anatoly's familie niet over gepraat, dat kan ook niet anders gezien de situatie van holebi's in Rusland. En rond 2004 kwamen de heren in het nieuws nadat ze te maken kregen met discriminatie in hun B&B. Het ging toen om een Amerikaans gezin met twee kinderen die toen ze ontdekten dat Davy en Anatoly een koppel zijn niet langer in de B&B wilde verblijven. Vanaf toen voerde het koppel een clausule in om in de toekomst zulke situaties te vermijden.

Bron: holebi info en hln.be

Dit bericht is gepost op 19 October, 2019 en 1995 keer gelezen.




Holebi Gids



Uitgaan

17 november 2019 - Vive La Femme
22 november 2019 - Boots Club Big & Bear
23 november 2019 - Boots Club Anniversary
23 november 2019 - Lesbian Message Party
23 november 2019 - Revelation
29 november 2019 - Boots Club Leather Rubber
30 november 2019 - Boots Club Anniversary
07 december 2019 - Spotlight
14 december 2019 - Cafeina Retro
20 december 2019 - Woman only party

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen


Adverteren op holebi.info ?

Binnenlands nieuws

Populaire Vlaamse serie wtFOCK toont mooie verhaallijn rond homo koppeltje, maar ook homofobische aanval + 3 video's.

 

Naar aanleiding van Rode Neuzen Dag, het verhaal van een Vlaamse jonge transgender man.

 

Gentse studenten vestigen aandacht op onredelijke vragen die holebi & trans asielzoekers krijgen.

 

Dit zijn de straffen voor Belgische homofobe en racistische voetbalsupporters.

 

Man riskeert celstraf na aanval op Turkse lesbienne in Vlaams-Brabant.

 

5 Vlaamse transgenders over de strijd na de operatie, het zijn niet altijd succes verhalen zoals dat van Bo en Sam.

 

Belgie moet ontwikkelingssteun herbekijken inzake mogelijke invoering doodstraf holebi's in Oeganda.

 

Belgische top voetbal scheidsrechter komt uit de kast + lijstje andere Belg scheidsrechters & prof voetballers.

 


Buitenlands nieuws

Homo & biseksuele mannen beschouwen racisme (bijna) als normaal op dating-apps.

 

57 Britse politici stemden niet voor Europese resolutie die Pools wetsvoorstel afkeurt.

 

Aantal zelfmoorden onder homo's en lesbiennes daalt met dank aan legalisatie homohuwelijk.

 

Oplichters doen zich voor als slachtoffers holebi- of transfobie op Grindr.

 

In dit land worden holebi's, transgenders, feministen en atheïsten geclassificeerd als extremisten.

 

Reclame video vertelt in 2 minuten lesbische love story die gaat over 30 jaar.

 

Frisdrankmerk komt met pro holebi transgender en dragqueen video in Argentinië.

 


Showbizz nieuws

Amerikaans acteur en vriend verloofd.

 

Amerikaans Sense8 en Stargate Universe acteur uit de kast in holebi magazine.

 

Ellen DeGeneres krijgt award die haar hele carrière in de bloemetjes zet.

 

Zanger Ricky Martin 10 maand na geboorte dochtertje, papa van zoontje.

 

Film over holebi's wint Canvas Publieksprijs op Film Fest Gent + film trailer.