Je leest:

Het eerste echte grote interview met Bo Van Spilbeeck.



Uit de krant het Laatste Nieuws: Bo Van Spilbeeck na de zware maanden: "Voor mijn echtgenote blijft het moeilijk, ze mist Boudewijn. En Mijn dochter zegt dat ik er veel gelukkiger uitzie. Ook mijn zoon is erg begripvol."

Ruim 58 jaar zat Bo Van Spilbeeck, 59, in de kast, uit angst om haar gezin en job te verliezen. Vandaag de dag gaat ze sinds een half jaar als vrouw door het leven, en groeide ze uit tot een rolmodel voor andere Belgische, maar ook buitenlandse, transgender personen.

Op 29 januari was de coming out van journalist en auteur Boudewijn Van Spilbeeck, nu Bo, groot nieuws en een heus VTM Nieuws item, dat voor heel wat kijkers op zijn zachts gezegd onverwacht kwam. Haar eerste selfie als Bo, met lange blonde haren, sierde dagenlang op elke voorpagina van bijna elke krant en dagblad in het land en verder. Plots werd de journaliste zelf het onderwerp, zelfs tot over de grenzen, tot in Nederland, Frankrijk, Japan en Turkije.

"30 januari, mijn eerste werkdag als vrouw op de VTM-redactie, was de gelukkigste dag van mijn leven", zegt ze in de krant het Laatste Nieuws. Om er snel aan toe te voegen: "Mijn huwelijksdag en de geboorte van mijn dochter en zoon waren natuurlijk ook heel bijzonder. Maar mijn wedergeboorte komt toch op gelijke hoogte. Als ik beelden terugzie van die dag, vallen mij twee dingen op. Eén: het geluk spat ervan af. Twee: in een half jaar tijd heb ik al een hele weg afgelegd. Geen synthetische pruiken meer van 30 euro. (lacht)"

Ondertussen ziet Bo er compleet anders uit. Het resultaat van een restyling, hormonenkuur en verscheidene gezichtsoperaties. Of zoals Bo het zelf met een kwinkslag zegt: "Er is heel wat breekwerk aan te pas gekomen." Haar kaaklijn werd minder hoekig gemaakt, haar kin verkleint. Haar voorhoofd is minder prominent, haar jukbeenderen meer uitgesproken, de neus iets fijner. De bovenste oogleden zijn opgetrokken. Een facelift haalde huidoverschot weg. "Maar ik heb nog een hele weg te gaan. Nu ben ik bezig met een behandeling die me voorgoed van mijn lichaamsbeharing moet verlossen. Elke haarfollikel wordt afzonderlijk met een elektrische stroomstoot vernietigd. Ongelooflijk pijnlijk, maar de beste garantie dat de haren nooit meer opnieuw gaan groeien."

Het is nu haar eerste grote interview sinds maanden. Bewust, want nog meer dan fysiek waren de voorbije maanden ook mentaal erg zwaar. "De aandacht was overdonderend, en dat is het nog steeds." Op de vraag of ze blij is met alle aandacht na jaren van noodgedwongen zwijgen zegt ze: "De reacties zijn gelukkig overwegend positief. Het is vooral geweldig dat mensen naar me toe komen en zeggen dat ik met mijn coming-out een steen in de rivier heb verlegd. Vlak na mijn coming-out meldde Transgender Infopunt dat ze in die drie dagen tijd evenveel oproepen hadden gekregen als de twee maanden ervoor. Dat is ongelooflijk. Veel lotgenoten schrijven mij ook aan, vooral via Facebook Messenger. Ik heb er nog een paar honderden te lezen," waarna ze verder vertelt:

"Laatst kreeg ik een schreeuw om hulp van een getrouwde man, met kinderen en een heel hoge functie in een heel mannelijke beroepscategorie. ‘Help, ik wil ook vrouw worden, maar ik kan dat niet maken.’ Ik ben geen therapeut. Ik kan enkel goedbedoelde raad geven en doorverwijzen naar het Centrum voor seksuologie en gender aan het UZ Gent. En mijn eigen ervaringen delen. Daarom schrijf ik nu ook een boek. Vijf uitgeverijen trokken aan mijn mouw. Ik heb net een contract bij Uitgeverij Horizon getekend."

Bo heeft naar eigen zeggen altijd het gevoel gehad dat er iets niet klopte. Als kind al, in het derde leerjaar van een jongensschool, was ze stik jaloers op een oudere jongen die Tv-omroepster mocht spelen in een toneelstuk. Terwijl ze zelf, o horror, de rol van cowboy mét snor, moest spelen. Verder vond ze het stiekem fijn om kanten onderhemdjes van haar nichtje te erven."

"In de humaniora greep ik elke kans om in een vrouwenrol te kruipen. Goochelaarsassistente. De progressieve non in minirok. ‘Je bent de travestiet van de klas’, zei een leraar ooit. Toen is het voor het eerst benoemd geweest. Al klopte die term toen al niet. Er was meer aan de hand." Aan de universiteit op kot trok ze voor het eerst gekleed als vrouw de straat op. 3Vestimentair heb ik heel foute periodes gekend. Te korte rokken, te hoge hakken. Luipaardprints. Al hoor ik dat die nu weer in zouden zijn? Ik heb ook altijd graag toneel gedaan, ook omdat ik daar van gedaante kon veranderen. Het zwanenmeer in tutu bijvoorbeeld. Ik heb mijn vrouw tijdens het studententoneel leren kennen."

En ja, die vrouw wist het al heel lang hoe Bo écht is. "Ik heb het haar voor ons huwelijk verteld. Voor televisie, tijdens een Nederlands praatprogramma over transgenders. ‘Ik ben ook zo’, zei ik. We waren al lang samen. Onze families en vrienden duwden ons voelbaar richting een huwelijk, terwijl ik bleef denken: hoe gaat dat lukken? Intussen zijn we 35 jaar samen, waarvan 31 getrouwd. Maar, toen ik het haar vertelde besefte we geen van beide de draagwijdte daarvan. Ik zei haar dat het na ons huwelijk wel zou veranderen. En dat geloofde we allebei. Ik dacht, het huwelijksleven komt in de plaats, even was dat ook zo. Maar al drie maanden later kwam de behoefte om me als vrouw te kleden weer naar boven. Maar toen was het nog geen bewust verlangen om volledig vrouw te worden," waarna Bo verder vertelt:

"Ik wist toen nog niet wat mogelijk was. Het was het tijdperk voor het internet. Ik had wel een geheime boekenkast vol informatie over geboren worden in het verkeerde lichaam. En ik was lid van een Nederlandse organisatie. Op een oude tikmachine stuurde ik brieven naar gelijkgestemde zielen. Ik had stiekem een postbus in de buurt van de toenmalige BRT. Op vrije dagen begon ik met de jaren steeds meer als vrouw te leven. Ik stond op, schminkte me, deed een jurk aan en ging zo naar de supermarkt. Ik dacht dat niemand dat doorhad. In de Carrefour zeggen ze nu: ‘Bo, wij wisten het al lang.’ Dat was mijn uitlaatklep."

Met zijn vrouw ging Bo zelden het gesprek aan over die 'uitspattingen'. "We praatten er zelden over. Ze heeft dat jarenlang stilzwijgend gedoogd. Af en toe kreeg ik een sjaaltje cadeau, of erfde ik een rok of jurkje van haar. Ze wist ervan maar hoefde het niet te zien. Voor ze thuiskwam, wreef ik mijn make-up eraf en kleedde ik me om. Maar op een moment volstond dat niet meer. Ik hield het gewoon niet meer vol. Het was... Hoe moet ik het noemen? Een maskerade.

De momenten waarop het me te veel werd, stapelden zich op. Zo liepen we met het gezin de halve marathon mee in Disneyland Parijs. Je moest je als Disney-figuur verkleden. Ik wilde als Cruella de Vil gaan, met mijn gezin als dalmatiërs. Of als Sneeuwwitje met een paar dwergen. (lacht) Mijn familie drong aan op The Incredibles. Omdat ik niet het figuur heb van Elastigirl, moest ik de machovader zijn. Vreselijk vond ik dat. Ik heb het tóch gedaan ik wou hun fun niet bederven en het was een heel leuk gezinsmoment. Maar de maanden ervoor heb ik daar zwaar ongelukkig door rondgelopen. Dit kan ik niet. Dit ben ik niet.

Ook op het werk kreeg ik het lastiger. In mijn auto hingen altijd fris gestreken hemden voor als ik op het ‘VTM Nieuws’ in beeld moest. Maar op de redactie droeg ik de laatste jaren satijnen vrouwenbloesjes, zijden sjaaltjes, doorzichtige nagellak, laarzen van A.F. Vandevorst. Eerst half verstopt onder mijn broek, nadien erover." Of collega's op de hoogte waren?

"Een paar collega’s wisten het al heel lang. Met Greet De Keyser (VTM-correspondente in de VS,) ging ik 25 jaar geleden al shoppen als vrouw. Ook Cathérine Moerkerke en Birgit Van Mol waren al jaren op de hoogte. Anderen vermoedden van alles. Dat ik homo was, bijvoorbeeld. Sommigen vonden me kunstzinnig, anderen een weirdo. Het strookte niet met mijn imago als ernstig journalist. Birgit zei me: ‘Bo, je bent het aan het zoeken. Je wacht tot je uit de kast valt.’ Mijn bazen merkten ook dat ik ‘aan het veranderen was’ en vroegen om een gesprek. Daar heb ik het gezegd. Ze waren meteen helemaal mee."

Uiteindelijk was het fertiliteitsarts en transvrouw Petra De Sutter die Bo motiveerde om de laatste nodige stap te zetten. Van Spilbeeck nam De Sutter in vertrouwen tijdens een interview voor het ‘VTM Nieuws’. "Ze verzekerde me dat chirurgen geweldige dingen konden doen. Dat ze van mij nog een mooie vrouw konden maken. Dat was het perspectief dat ik nodig had. Al dacht ik lang dat ik al te oud was. Maar, rond dezelfde periode kwam het nieuws dat de Amerikaanse ex-olympisch atleet en realityster Bruce Jenner voortaan als Caitlyn door het leven ging. Ook dat heeft me de ogen geopend. Zij was 65, nog een stuk ouder dan ik." Spijt dat u de beslissing niet vroeger is genomen? "Toch wel. Als ik vandaag 20 was, zou ik het al op die leeftijd laten doen."

Ouders: "Ze zijn al lang overleden, ik weet niet of ze het ooit hebben geweten. Ik dacht lang dat mijn moeder het vermoedde. Maar dat dacht ik ook van mijn broer en kinderen, en die vielen uit de lucht.

Nu, ik praat ook niet graag meer over mijn periode als man. Dat is een afgesloten hoofdstuk. Het is pijnlijke periode mijn leven als man, op het laatst ging ik er echt aan kapot. Ik dacht zelfs: ik heb altijd een gelukkig leven gehad, als ik geen vrouw kan worden, dan mag het hier stoppen. Dan hoeft het niet meer. Ik had een poosje echt zwarte gedachten. De kinderen zijn uiteindelijk de reden geweest dat het niet tot een einde is gekomen," en zegt verder:

"Praat erover, zeker als je zo diep zit als ik zat. Dat is de boodschap die ik wil meegeven aan anderen. Ik denk dat ik, als bekend gezicht, absoluut een rol te spelen heb en dingen mee in beweging kan zetten. Maar het is dubbel. Ik moet ook denken aan mijn relatie en mijn gezin. Mijn vrouw en kinderen zijn ontzettend belangrijk voor mij en zitten niet te wachten op die voortdurende media-aandacht. Dat alles in evenwicht houden is een constant gevecht."

De heftigste gesprekken zijn vorig jaar gebeurd. Vlak voor we samen twee weken naar Florida gingen, heb ik het aan mijn dochter verteld. Ze had door dat ik met iets zat, dat ik niet naar de reis uitkeek. Ik zag het gewoon echt niet zitten om veertien dagen als man rond te lopen. Als ik alleen met mijn vrouw ging, lag ik al in bikini aan het zwembad. En mijn onthaarde benen kon ik verantwoorden omdat ik fietste. Het ideale excuus. Mijn kinderen wisten tot vorig jaar nog van niets." Hoe dat vertellen aan de kinderen ging:

"Ik heb het er gewoon uitgeflapt. Het was heel heavy. Mijn dochter reageerde gelukkig erg goed, ook al besefte ze op dat moment nog niet dat ik fulltime als vrouw door het leven wilde. In Florida zijn we vaak samen gaan joggen en hebben we veel gepraat. Laatst hoorde ik van een vriendin dat mijn dochter had verteld dat ik er veel gelukkiger uitzie. Ook mijn zoon is zeer begripvol. Dat betekent veel. Maar simpel was het niet. Dat is het nog steeds niet. Zeker voor mijn vrouw blijft het moeilijk. Het tegendeel zou verbazen."

Vlak na uw coming-out zei u: nu kunnen we als twee vriendinnen gaan shoppen. "In eigen land doen we dat al, en de meeste mensen kijken niet meer om. Dat betekent dat ik er als een gewone vrouw uitzie. In Frankrijk kregen we wel blikken. Mij valt dat nog amper op. Zij moet daar nog mee leren leven." Vriendinnen is ook nog iets anders dan liefdespartners. "In mijn hoofd ben ik dezelfde gebleven. Maar dat is natuurlijk niet zo. Ik draag nu een gevulde bh, maar door de hormonen heb ik die nog amper nodig. Ik evolueer al naar een B-cup. Mijn echtgenote is getrouwd met een man. Maar die man is elke dag wat meer weg. Ze mist Boudewijn. Ze heeft me wel altijd Bo genoemd. Zoals al mijn vrienden trouwens. Voor de meesten is dat gewoon een afkorting van Boudewijn. Maar ik ben mij er al 35 jaar stiekem van bewust dat ‘Bo’ ook een meisjesnaam is."

Of Bo en zijn vrouw een uitzondering zijn die gehuwd blijven na de coming out dat één van de partners transgender is? "Zeker niet. Ik denk dat zowat de helft van de koppels van wie één van de twee voor transitie kiest, samenblijft. Mijn vrouw heeft al contact met buddy’s bij Transgender Infopunt, vrouwen in een gelijkaardige situatie bij wie ze terecht kan voor een babbel.

Ze wil het liefst uit de spotlight blijven. U hoopt dat ze ooit wel haar verhaal wil doen. "Omdat ze als partner van een transvrouw een belangrijke stem kan zijn. Voor anderen. Om te tonen dat het moeilijk is, maar wel kan. We zijn beiden optimistisch. Maar er staat ons nog wel wat te wachten. De geslachtsoperatie die ik nog voor het einde van het jaar zal ondergaan. Dat verandert ook veel op intiem vlak. Al wil ik daar niet verder over uitweiden."

Verder vertelt Bo dat ze nog moet groeien. "Ik weet dat ik er sta als vrouw. Maar zeker in deze fase van de transitie komen er toch nog onzekerheden boven. Ik zie nog details die niet goed zijn. Mijn haar is nog een issue. Dat moet nog groeien. Ik hoop dat het nog groeit. Als ik ’s ochtends en ' s avonds in de spiegel kijk, zie ik nog steeds mijn oude zelf. Met iets langer haar, maar toch nog mijn oude ik. Al ben ik best heel tevreden met het resultaat. Maar op dagen dat ik focus op wat nog niet goed is, werkt dat heel fel op mijn gemoed. Dat zijn mindere dagen. Zeker met die hormonen die ongelooflijk hard inwerken bij mij. Dat is echt zot. Ik reageer heel vaak superemotioneel."

Hebt u als vrouw plots zelf oog voor mannelijk schoon? "Een vraag die ik vaker krijg. ‘Ga je straks nu ook seks willen met mannen?’ Een hypothetische vraag die niet aan de orde is, want ik zit in een relatie en wil dat zo houden. Voel ik me aangetrokken tot mannen? Op zekere hoogte wel. Een normale evolutie, denk ik. Ik merk wel dat mannen nu anders naar mij kijken. En ik misschien anders naar hen. Maar nogmaals: niet aan de orde."
NUTTIGE LINKS
- Website Transgender infopunt => Klik hier
- Links naar Belg trans organisaties en meer => Klik hier
- Vragen over zelfmoord - denk je aan zelfmoord => Klik hier

LEES OOK
ZO ZIET BO VAN SPILBEECK ER NU UIT - JUNI 2018
VTM JOURNALIST UIT DE TRANSGENDER KAST - JANUARI 2018
MEER BINNENLANDS NIEUWS (inclusief transgender news) => KLIK HIER

Bron: hln.be & holebi info

Dit bericht is gepost op 26 August, 2018 en 2183 keer gelezen.




Holebi Gids

Uitgaan

23 november 2018 - Fever Friday
23 november 2018 - Boots Anniversary 4
24 november 2018 - Sing For Life
24 november 2018 - Sinful Saturdays
24 november 2018 - Funky Party
24 november 2018 - 21 Years Red&Blue
30 november 2018 - Sinful Saturdays
01 december 2018 - Female Fever
01 december 2018 - Le Zoo
01 december 2018 - HIM House of Boyz

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen

Binnenlands nieuws

1ste Afterwork voor LGBTQIA-gemeenschap in Brussel, met als doel vrouwen aan de top.

 

Belgie schrapt samenwerking met Tanzania om schending holebi & transgender rechten.

 

Geen straf voor man uit Tongeren die ex vriend besmette met Hiv.

 

Boycot tegen film Girl, ook in ons Belgen landje zijn sommige transgenders niet blij met de film.

 


Buitenlands nieuws

Ondanks weinig gelijke rechten keurt San Marino Civil Unions wet goed.

 

Wetgevers van Costa Rica krijgen 18 maanden om homohuwelijk te legaliseren.

 

2 Nederlandse ziekenhuizen starten met draagmoederschap voor homo koppels.

 

Nederlander vier keer slachtoffer brandstichting, mogelijk homofobie.

 


Showbizz nieuws

Actrice Rose McGowan: ook tal van holebi's & transgenders zijn MeToo slachtoffer.

 

Kwam Jaden Smith zopas uit de kast? + video.

 

Holebi & Transgender winnaars People's Choice Awards 2018.

 

Amerikaanse transgender zangeres en actrice verloofd.

 


Andere nieuws

Zo goed als geen straf voor 18-jarige Nederlander die jonge Belgische homo in elkaar sloeg.

 

Nederlandse Transgender organisatie niet blij met de film Girl.

 

Grote bedrijven blijken zowel pro als anti holebi & transgender politici te steunen.

 

Meer dan 50 grote Amerikaanse bedrijven tegen Trump's anti transgender wet.