Je leest:

Boek en film opkomst rond leven van Marieke 'Wielemie' Vervoort.


Een jaar geleden, 17 september 2016, behaalde Marieke 'Wielemie' Vervoort, 38, ondanks koorts, een gekneusd borstbeen en een blaasontsteking een bronzen medaille op de 100 meter rolstoelsprint. Het was meteen ook haar allerlaatste officiële wedstrijd, (op de Paralympische Spelen in Rio). Mentaal voluit gaan in een lichaam dat niet meer meewilt: dat is Wielemie. Eind deze maand ligt haar biografie 'De andere kant van de medaille' in de winkel.

Die 17de september van vorig jaar wilde Marieke nog eens alles geven op de 100 meter, waarop ze vier jaar eerder nog goud haalde. Maar tijdens een training liep het fout, ze botste op een andere atlete met als gevolg een gekneusd borstbeen en een geplooid rolstoelvoorwiel. Maar enkele weinige dagen later stond ze op met 38,5 graden koorts en een blaasontsteking, waarna ze toch haar wedstrijd reed en een bronzen medaille haalde tijdens haar allerlaatste race, op het Olympisch podium glunderde ze van geluk.

Vandaag de dag, dat een journalist van de krant Het Laatste Nieuws met haar een interview had, ziet ze er erg vermoeid uit. Ze zat in de zetel van haar appartementje in Diest, met een dekentje over de benen en hond Zenn aan de voeten. De De kinesist en verpleegkundige zijn net de deur uit. "Een slechte nacht gehad", glimlacht ze flauw. Tijdens het interview vallen haar ogen af en toe dicht, maar ze blijft praten. Soms bijna fluisterend, met enkele seconden tussen twee woorden in. Ze praat graag, zegt ze. Voluit, ongeremd, over het leven. Omdat ze nog zoveel te vertellen heeft. Maar vaak glijdt het gesprek ook naar de dood. En dat onherroepelijke einde wil ze vooral zelf in de hand hebben. Papieren voor euthanasie tekende ze al in 2008.

Verder vertelt Marieke dat ze 's nachts vaak roept dat het genoeg geweest is, en dat het mentaal erg zwaar is. Maar dat ze toch nog volop geniet van de goede momenten en dagen, "maar zoveel zijn er niet meer. Afgelopen nacht riep ik opnieuw dat het mocht stoppen, en op dat moment meen ik dat ook. Maar toch blijf ik doorgaan. Als ik echt wil, kan ik nu professor Wim Distelmans (oncoloog en palliatief arts) opbellen om de euthanasie te starten. Maar ik heb hem nog niet gebeld, dus ik ben er duidelijk nog niet klaar voor. Er is nog altijd iets dat me tegenhoudt." Marieke vertelt dat ze zich vasthoudt aan d dingen die ze nog mag beleven op goede momenten. Ze geniet nog vaak van indoor skydiven, al moet ze daar achteraf voor boeten omdat haar lichaam het eigenlijk niet meer aankan. Ook de vele steun brieven en berichten die ze van mensen krijgt geven haar veel moed en steun. "Onlangs schreef een jong meisje me nog een gedicht, waarin ze wenste zoals mij te zijn. Omdat ze kracht putte uit mijn verhaal. Dat is fijn."

(Het gesprek stokt, haar ogen vallen even toe.) Wil je het interview liever beëindigen? (Journalist hln)
"Nee, ik praat graag. Ik wil mensen moed geven. Dat is ook de boodschap van mijn nieuwe boek. Er wordt vaak gezegd dat 'the sky the limit is'. Maar dat klopt niet. Er zijn geen limits. Je kan zo ver gaan als je wilt - als je het tenminste echt wilt. Dit boek vertelt ook wat er in mijn hoofd omgaat, over de pijn en de beperking. Mijn aandoening is anders dan bij iemand die bijvoorbeeld revalideert na een verkeersongeval. Die weet dat zijn of haar aandoening niet erger wordt. Maar hoe evolueert mijn ziekte? Ik weet gewoon niet hoelang ik dit nog volhoud. Mijn begrafenis is al lang geregeld. Ik raad iedereen trouwens aan om dat te doen, ook mensen zonder gezondheidsproblemen. Een ongeval, hartfalen,... Het kan iedereen gebeuren. Zelf wil ik een rode kist - dat is mijn kleur."

Marieke heeft haar eigen begrafenis al mooi geregeld. Er zullen witte rozen en witte vlinders zijn, ze wil thuis opgebaard worden om daarna gecremeerd en uitgestrooid te worden over Los Hervideros in Lanzarote. Alles is geregeld, ook wie er tijdens de euthanasie bij haar zal zijn en wie de procedure uitvoert. "Niemand wordt belast met dingen die nog geregeld moeten worden." Een bepaald punt van einde heeft Marieke niet voor ogen. Ze overschreed al zoveel punten maar vond telkens toch de moed om door te blijven gaan. "Ik merk dat ik telkens mijn grenzen verleg."

Professor Distelmans werkt aan een boek over leven na de dood, en hij vroeg me hoe ik zou willen terugkeren. Zelf geloof ik niet in leven na de dood, maar hij drong aan. En als ik dan toch moet kiezen, dan wil ik terugkeren als indiaan. Dansend rond het vuur, met bellen rond armen en polsen. Mijn metgezel is ook niet langer een hond, maar een arend. Vrijheid." Daarnaast krijgt Marieke nog steeds zeer veel aanvragen voor interviews, zelfs van over de hele wereld. Er staat zelfs een Amerikaanse documentaire op stapel. "Een Amerikaanse ploeg werkt aan een lange documentaire, bestemd voor de bioscoopzalen. Ik word regelmatig gevolgd door de camera's. Ze zien het groots, maar de sponsoring is nog niet helemaal rond. Het stukje dat ik al gezien heb, is, hoe zal ik het zeggen, heel speciaal."

Op de vraag waarom ze energie blijft stoppen in interviews, boeken, film, terwijl ze haar energie zo nodig heeft voor zichzelf, antwoordt ze: "Omdat ik maar niet begrijp dat mensen zoveel tijd en energie steken in futiliteiten. Vaak zijn het de mensen die het minst te klagen hebben, die dat het hardst doen. Ik sliep in het UZ Leuven in een kamer met een man die maar bleef klagen over hoe hij niet had kunnen slapen. Ik heb hem gezegd dat hij eens moest rondkijken naar al die patiënten. Sommigen konden niet meer zelfstandig ademen of bewegen."

En over waar ze haar eigen energie vandaan haalt: "Ik praat vaak met professor Distelmans over euthanasie. Als ik hem zeg dat ik niet langer kan, dan spreekt hij me moed in. 'Het verhaal stopt nog niet voor jou', zegt hij. Maar ik besef dat ik een gelukzak ben, omdat ik op zoveel mensen kan rekenen. Mensen die me steunen, die ik kan vastpakken om eens uit te huilen. Er zijn zoveel mensen die op hun eentje moeten vechten. Zij hebben iets nodig om zich aan vast te houden. Als dat mijn verhaal is, dan geeft dat me kracht."

De Amerikaanse documentaire over Wielemie verschijnt in principe in de loop van volgend jaar. Je kan het project volgen ===> Klik hier En alle info rond het op komst zijnde boek ==> Klik hier

LEES OOK
MARIEKE VERVOORT LAG TWEE DAGEN IN COMA + VIDEO (2017)
MARIEKE VERVOORT VERLIEST BEWUSTZIJN TIJDENS RADIO INTERVIEW (2017)
MARIEKE VERVOORT KREEG ONVERWACHT GROOT FEEST (2016)
MARIEKE VERVOORT WON TWEEDE PARALYMPISCHE MEDAILLE (2016)
MARIEKE VERVOORT PERSCONFERENTIE OM FABELS DE WERELD UIT TE HELPEN (2016)

Bron: hln.be

Dit bericht is gepost op 16 September, 2017 en 1950 keer gelezen.




Holebi Gids



Uitgaan

26 oktober 2019 - Los Ninos
26 oktober 2019 - Playground
26 oktober 2019 - Woodpop
31 oktober 2019 - 30Years La Demence
31 oktober 2019 - Beloved Halloween
01 november 2019 - 30Years La Demence
01 november 2019 - Boots Club Big Bang
02 november 2019 - Boots Club Anniversary
02 november 2019 - 30Years La Demence
02 november 2019 - Women Only

activiteiten kalender  -   zelf iets toevoegen


Adverteren op holebi.info ?

Binnenlands nieuws

Waals politicus slachtoffer van homofobie.

 

Vrouw in sport bestuur, homo of lesbisch in de sport! nog steeds niet vanzelfsprekend in ons Belgenlandje.

 

Danser Davy Brocatus wachtte bijna drie jaar op zijn intussen echtgenoot Anatoly.

 

Hoe de coming out ging van zes bekende Vlaamse holebi's en een transgender.

 

Vlaams actrice Joke Devynck over haar relatie met een vrouw.

 

Winnaar Vlaamse Inclusive werkgever (holebi & trans+ vriendelijk enz..) bekend gemaakt.

 

Drie Vlaamse ouders over hoe het was toen hun kind uit de (homo/lesbische) kast kwam.

 

Maak kennis met Alexander, de dove man achter Lola McQueen uit Belgium’s Got Talent.

 


Buitenlands nieuws

Ook Hong Kong volgt niet het voorbeeld van Taiwan rond huwelijksgelijkheid.

 

Almere krijgt als eerste stad in Europa een Transgender zebrapad + extra info.

 

Coca-Cola moet geldboete betalen voor homo & lesbische posters in Hongarije.

 

Haatmisdaden tegen holebi's en transgenders blijven stijgen in Engeland & Wales.

 

Oeganda legt vijf jaar oude wet die holebi zijn straft met de dood opnieuw op tafel.

 

Flashmob huwelijksvideo van homo koppel gaat viraal.

 


Showbizz nieuws

Opschudding over uitspraken van Brits presentator over gender & transgender, petitie eist zijn ontslag.

 

Ik, Elton John, memoires van een wereldster en rockdiva, met tal van boek fragmenten.

 

Zanger Stromae boos op tegenstanders van wet die lesbische koppels e.a meer rechten geeft.

 

Wereldkampioen en Olympisch goud winnende top sporter komt uit de kast.

 

Britse cricket speelsters ondanks afkeuren van ouders verloofd.