Wat zijn Soa's, hiv, aids + foto's.


gepost door holebiinfo op 07 January, 2011 ( 25421 keer gelezen )



INHOUD VAN DEZE PAGINA
--------------------------------------------
- korte inleiding over soa's.
- Hoe krijg je een soa? (besmet bloed, seks, kussen, etc...).
- De verschillende soorten soa's op een rijtje + foto's.
- Extra - nuttige links.


KORTE INLEIDING SOA'S:

Over seksueel overdraagbare aandoeningen (soa) valt er eigenlijk maar één goed ding te zeggen. Je kan je er tegen beschermen. Correct gebruik van een condoom of beflapje beschermt tegen besmetting met een deel van de seksueel overdraagbare aandoeningen. Daarnaast is er tegen Hepatitis B en het Humaan Papilloma virus vaccinatie mogelijk.

Je loopt meer risico op besmetting met een soa als je verschillende of wisselende partners hebt en onveilig vrijt. Het mag bovendien worden opgemerkt dat soa's de laatste jaren opnieuw meer voor komen. Zowel heteroseksuelen, biseksuelen, homoseksuelen, lesbiennes en transgenders kunnen een soa oplopen. Hoe je het kan oplopen kan je verderop lezen.

Sommige soa zijn op zich niet erg gevaarlijk, maar leveren wel vervelende klachten op. Andere soa geven wel zwaarwegende klachten of zijn niet te genezen. Jezelf en je partner beschermen is dus de boodschap!


HOE KRIJG JE EEN SOA?

Een soa krijg je via sperma of bloed of vaginaal vocht of contact tussen slijmvliezen die zich in de anus, penis, vagina en mond bevinden. Een aantal soa's is ook overdraagbaar via bloed of worden overgedragen tijdens de zwangerschap.

Onveilige seks is:
- Anale geslachtsgemeenschap zonder condoom (penis in anus van man of vrouw).
- Gezamelijk gebruik van seksattributen, zoals een dildo, vibrator e.a (gebruik condoom voor veiligheid).
- Orale seks (pijpen en beffen) zonder condoom of beflapje.
- Vaginale geslachtsgemeenschap zonder condoom (penis in vagina).

Sommige soa's kan je ook op andere manieren oplopen:
- Tongzoenen: Soa's als herpes, hepatitis B en syfilis zijn zo besmettelijk dat zelfs tongzoenen gevaar oplevert. Het is nog onduidelijk of overdracht van gonorroe door tongzoenen mogelijk is.
- Langdurig huidcontact: Schaamluizen en schurft kunnen worden overgedragen door langdurig huidcontact. Maar ook contact met besmet linnengoed, kleding en handdoeken kan soms volstaan om ze te krijgen.

Waar krijg je geen soa van?
Een soa krijg je niet door uit het kopje van een ander te drinken. Je krijgt het ook niet via een hoestbui, insectenbeten of een vieze wc-bril.


DE VERSCHILLENDE SOORTEN SOA'S + FOTO'S:

CHLAMYDIA:


Het is een infectie die wordt veroorzaakt door een bacterie. Deze nestelt zich in de slijmvliezen van de vagina, de baarmoedermond, de plasbuis of de anus. Soms hebben mensen geen klachen maar toch kunnen ze elkaar dan besmetten. Chlamydia kun je oplopen door seksueel contact. Niet alleen door penetratie (neuken) maar ook door direct contact van de slijmvliezen van de geslachtsorganen. Bij het gebruik van condooms of beflapje is de kans op het oplopen van chlamydia kleiner. Chlamydia is eenvoudig te genezen met een antibioticumkuur.

MANNEN en Chlamydia:
Meestal merken mannen niet dat ze chlamydia hebben. Soms merken ze het door pijn tijdens het plassen of wat afscheiding uit de penis. Ook jeuk, pijn en slijmerige afscheiding uit de anus komen voor als de infectie door anale seks is opgelopen. Het is mogelijk dat de infectie opstijgt. Daarbij kunnen bacteriën via de plasbuis en zaadleiders terechtkomen in de bijbal wat kan leiden tot een bijbalontsteking met pijn en zwelling aan de balzak, soms is er ook koorts maar niet altijd. Langdurig bestaande chlamydia-infecties kunnen bij de man ook zorgen voor littekens en verklevingen in de plasbuis en zaadleiders.

VROUWEN en Chlamydia:
Meer dan 70 procent van de vrouwen heeft geen klachten waardoor je jarenlang met deze soa kan rondlopen en anderen kan infecteren. Indien er wel klachten zijn gaat dit vooral om vaginale afscheiding of een branderig gevoel tijdens het plassen. Soms is er ook vaginaal bloedverlies tussen menstruaties door, of bloederige afscheiding tijdens het vrijen of pijn in de onderbuik. Als de infectie in de anus zit kan dat klachten geven als jeuk, pijn of slijmerige afscheiding uit de anus. Zonder behandeling kan de infectie opstijgen naar de baarmoeder en eileiders en ontstaan er eileiderontstekingen die zich kunnen uitbreiden naar de buikholte. Deze kan gepaard gaan met koort en (hevige) pijn in de onderbuik. Niet onbehandelde chlamydia kan uiteindelijk leiden tot onvruchtbaarheid of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

BEHANDELING:
Er bestaat een eenmalige kuur en een meerdaagse antibioticakuur. Eén week na de behandeling is het besmettingsgevaar voorbij. Bij een chlamydia-infectie in de anus is de behandeling meestal een kuur van één tot drie weken. Na een chlamydia-infectie treedt geen natuurlijke afweer op, er ontstaat dus geen bescherming tegen nieuwe infecties. Chlamydia kan hierdoor gemakkelijk opnieuw worden opgelopen. Het is daarom erg belangrijk dat alle seksuele partners worden onderzocht en behandeld. Omdat chlamydia veel voorkomt en je het gemakkelijk opnieuw oploopt, is het verstandig om na een half jaar opnieuw een onderzoek te laten doen, zeker als iemand wisselende sekspartners heeft.


DONOVANOSIS:


Donovanosis is een soa die vrij zeldzaam voorkomt. Donovanosis herken je aan pijnloze zweren op de geslachtsdelen. De ziekte laat zich pas na 10 tot 40 dagen zien en de zweertjes komen op de plek waar het eerst contact was met de bacterie, zonder medicatie zullen de zweertjes zich verder verplaatsen over het lichaam.

MANNEN en Donovanosis:
Bij mannen veroorzaakt het pijnloze, maar makkelijk bloedende, zweertjes op de de eikel en infecties rond de genitaliën, mond, lippen, keel of gezicht en zelfs lever, skelet of borstkas. Bij niet behandeling kan er pseudo-elefantiasis optreden en ontstaan er verminkingen van urinebuis of endeldarm.

VROUWEN en Donovanosis:
Bij vrouwen veroorzaakt het pijnloze, maar makkelijk bloedende, zweertjes op de schaamlippen en infecties rond de genitaliën, mond, lippen, keel of gezicht en zelfs lever, skelet of borstkas. Bij niet behandeling kan er pseudo-elefantiasis optreden en ontstaan er verminkingen van vagina, urinebuis of endeldarm.

BEHANDELING:
Een antibioticakuur geneest de infectie.


GENITALE WRATTEN:


Wratten op de geslachtsdelen en rond de anus zijn een seksueel overdraagbare aandoening (soa). Ze komen veel voor. Net als andere wratten zijn ze onschuldig, maar kunnen wel heel hinderlijk zijn. Het virus wordt overgedragen door direct contact tussen de geslachtsdelen, maar besmetting kan ook plaatsvinden via de vingers en zelfs door handdoeken van personen met genitale wratten. Lang niet iedereen die de infectie oploopt, krijgt ook werkelijk wratten. Meestal verloopt een infectie geheel zonder klachten. Ook in deze gevallen kan iemand die geïnfecteerd is, het virus wel doorgeven aan anderen. Genitale wratten ontstaan enkele weken tot maanden na het in aanraking komen met het virus. Niet iedereen merkt bij zichzelf genitale wratten op; ze zijn soms moeilijk te ontdekken. Wratten kunnen inwendig zitten en daardoor onopgemerkt blijven. Genitale wratten kunnen zich sterk uitbreiden en flink groeien. Dit komt vooral voor bij zwangerschap of bij een hiv-infectie. De wratten zijn dan vaak ook moeilijker te behandelen.

MANNEN en Genitale wratten:
Bij mannen komen wratten voornamelijk voor op en rond de penis, de balzak, en in het gebied rond de anus. Wratten rond de anus houdt niet automatisch dat er anaal seksueel contact is geweest. Vaak zijn er eerst enkele kleine wratten die groeien en zich uitbreiden. Soms zijn er klachten zoals jeuk, pijn of een branderig gevoel. Een bijbalontsteking geeft (heftige) pijn in de balzak, soms met uitstralende pijn naar de lies. In de balzak is dan een zwelling te voelen. De zaadstreng, die naar boven loopt, kan ook pijnlijk en gezwollen zijn. In een enkel geval veroorzaakt een ontsteking van de bijbal een ontsteking van de teelbal, waardoor die gezwollen en pijnlijk is. Een ontsteking van de prostaat gaat gepaard met moeizaam, pijnlijk plassen en koorts.

VROUWEN en Genitale wratten:
Vrouwen hebben vaak geen klachten, soms jeuk en irritatie. Soms ontstaat er maar één wratje, soms meerdere in korte tijd. Soms verschijnen zichtbare wratten op en rond de vagina, de schaamlippen en rond de anus. Ook moeilijk zichtbare wratten zijn mogelijk, in de vagina, anus of op de baarmoedermond.

BEHANDELING:
Er zijn verschillende behandelingen mogelijk, gaande van aanstippen van de wratten met podofyline tot een behandeling met een créme, maar ook behandelingen met vloeibare stikstof, wegbranden, lasertherapie of operatief verwijderen zijn mogelijk. Ondanks behandeling kunnen wratten nog regelmatig terugkeren. Ook kan het virus na behandeling nog steeds aan anderen worden overgedragen. Bij aanwezigheid van genitale wratten is het verstandig ook onderzoek naar ander soa’s te laten doen.


GONORROE:


Gonorroe is een seksueel overdraagbare infectie (soa) die wordt veroorzaakt door bacteriën (gonokokken). Deze kunnen zich nestelen in de slijmvliezen van de vagina, penis, anus, keel en ogen. Door onbeschermd seksueel contact (seks zonder condoom) kunnen zowel mannen als vrouwen een gonorroe-infectie van de plasbuis oplopen.

MANNEN en Gonorroe:
De klachten komen pas enkele dagen tot enkele weken na de besmetting. Klachten zijn: (veel) pusachtige afscheiding uit de plasbuis die vaak gelig of groenig van kleur is, vandaar de volksnaam 'druiper'. Een ontstoken plasbuis geeft een brandering of geïrriteerd gevoel bij het plassen. Soms hebben mannen geen klachten maar kunnen ze wel anderen besmetten. Als de gonorroe-infectie in de anus zit, zijn er meestal geen duidelijke klachten. Soms is er wel wat irritatie in de anus en is er een slijmerige of pus-achtige afscheiding bij de ontlasting. In de keel: Meestal merk je van een infectie in de keel helemaal niets. In een enkel geval leidt de infectie tot een keelontsteking, met koorts en opgezette klieren in de hals. Zonder behandeling kan de ontsteking opstijgen, al komt dit bij mannen niet vaak voor, de bacteriën komen dan in de zaadleiders, prostaat en bijbal terecht wat leidt tot een prostaat- of bijbalontsteking. Een bijbalontsteking geeft (heftige) pijn in de balzak, soms met uitstralende pijn naar de lies. In de balzak is dan een zwelling te voelen. De zaadstreng, die naar boven loopt, kan ook pijnlijk en gezwollen zijn. In een enkel geval veroorzaakt een ontsteking van de bijbal een ontsteking van de teelbal, waardoor die gezwollen en pijnlijk is. Een ontsteking van de prostaat gaat gepaard met moeizaam, pijnlijk plassen en koorts.

VROUWEN en Gonorroe:
Vrouwen merken weinig tot niets van deze soa. Als er wel klachten zijn gaat het vooral om een toename van vaginale afscheidng die onaangenaam kan ruiken en soms anders van kleur (pusachtig of zelfs groen) is. Soms kan er vaginaal bloedverlies tussen de menstruaties door voorkomen. Plassen kan pijnlijk zijn als ook de plasbuis ontstoken is. Ook bij de vrouw kan de infectie in de anus zitten maar hierbij zijn er zelden klachten, soms wat irritatie in de anus en een slijmerige of pus-achtige afscheiding bij de ontlasting. Ook bij vrouwen kan het in de keel voorkomen, ook hierbij zelden klachen, in een enkel geval leidt de infectie tot een keelontsteking met koorts en opgezette klieren in de hals. Zonder behandeling kan gonorroe opstijgen via de baarmoeder naar de eileiders. Er ontstaat dan een eileiderontsteking, die zich kan uitbreiden naar de buikholte. Een eileiderontsteking kan gepaard gaan met koorts en (hevige) pijn in de onderbuik.

BEHANDELING:
Gonorroe is gemakkelijk te behandelen met een antibioticum. De behandeling van gonorroe bestaat meestal uit het voorschrijven van een eenmalige antibioticumkuur (eenmalig een injectie). Eén week later is een controle-onderzoek nodig. Is men genezen dan is ook het besmettingsgevaar voorbij. Het is belangrijk dat ook de (vaste) seksuele partner ook wordt behandeld.


HEPATITIS B


Hepatitis B is een infectie van de lever, veroorzaakt door het hepatitis B-virus. Het virus dringt via slijmvliezen het lichaam binnen en verspreidt zich via de bloedbaan naar de lever, alwaar het virus zich nestelt in de levercellen en een ontsteking veroorzaakt. Soms zijn er geen klachten maar op lange termijn kan er wel blijvende leverschade ontstaan.

Soms kan het lichaam het virus niet aan. Er ontstaat dan een chronische hepatitis B-infectie. Iemand met een chronische infectie (ook wel ‘drager' genoemd) is nog wel besmettelijk voor anderen. De kans dat iemand ‘drager' wordt, is groter als de infectie op jonge leeftijd wordt opgelopen. Hoe langer je als drager geïnfecteerd bent met het virus, hoe groter ook de kans dat er blijvende schade optreedt in de lever. Er kan ten slotte zelfs leverkanker ontstaan.

Soms is het menselijk lichaam binnen het half jaar de infectie de baas en is de infectie voorbij, dit kan worden aangetoond met een bloedonderzoek. Het virus is dan weg en het lichaam heeft nieuwe antistoffen aangemaakt. Je bent dan niet meer besmettelijk en bovendien ben je beschermd tegen een eventuele nieuwe besmetting met het hepatitis B-virus.

Hepatitis B is erg besmettelijk. Het virus bevindt zich in het bloed, maar ook in andere lichaamsvloeistoffen, zoals sperma, speeksel en vaginaal vocht.

KLACHTEN MANNEN EN VROUWEN:
Een hepatitis B infectie verloopt vooral zonder symptomen. Een minderheid krijgt wél klachten zoals vermoeidheid, koorts, spier- en gewrichtspijnen, misselijkheid, pijn in de bovenbuik, huidafwijkingen en gewrichtsontstekingen, vaak worden deze klachten gevolgd door een periode van geelzucht (het geel zien van het oogwit en de huid, in combinatie met donkere urine (als oude thee), en soms ook ontkleurde ontlasting. De klachten duren van enkele weken tot maximaal zes maanden. Ook als alle andere klachten al zijn verdwenen kan iemand nog maandenlang moe blijven.

Bij chronische actieve hepatitis B veroorzaakt het hepatitis B-virus een langdurige (chronische) ontsteking in de lever. Deze chronische infectie kan op den duur ernstige gevolgen hebben, omdat er littekenweefsel in de lever ontstaat (levercirrose). Bij levercirrose functioneert de lever minder goed, waardoor er uiteenlopende klachten kunnen ontstaan. Ook is er een verhoogd risico op leverkanker.

BEHANDELING:
Bij acute hepatitis B worden geen geneesmiddelen gegeven. De ziekte gaat meestal binnen een half jaar vanzelf weer over. Het advies is om zoveel mogelijk rust te nemen. Het gebruik van alcohol en voedingsmiddelen die slecht worden verdragen (zoals vet en koffie) wordt afgeraden.

Bij de chronische hepatitis B worden wel medicijnen voorgeschreven. Bij 40 procent van de geïnfecteerden wordt het virus hierdoor geremd. In 10 procent van de gevallen verdwijnt het virus uit het bloed.

Er bestaat een vaccin waarmee je jezelf tegen Hepatitis B kan beschermen. Dit vaccin biedt 95 tot 99% bescherming. Je huisarts kan je hierover meer informatie geven.


HERPES GENITALIS:


Herpes wordt veroorzaakt door een virus dat voor een pijnlijke infectie van de huid en slijmvliezen zorgt in en rond de geslachtsdelen. Het wordt overgedragen door seksueel contact maar het is ook mogelijk dat je het virus overdraagt via vingers naar een ander deel van het lichaam, zoals de ogen, of naar een partner. HPV wordt erg gemakkelijk doorgegeven door iemand met of zonder symptomen. Het kan ook indirect worden overgebracht, via bijvoorbeeld een hand of natte handdoek. Condooms verminderen de kans op besmetting, maar beschermen je niet volledig. Herpes is niet te genezen, maar de klachten en verschijnselen van herpes kunnen worden behandeld.

KLACHTEN MANNEN EN VROUWEN:
Een irriterend, branderig gevoel op de plaats van besmetting, waarna er blaasjes ontstaan, die op hun beurt openspringen tot kleine, soms pijnlijke, wondjes. Soms doen de lymfeklieren in de lies pijn en zijn ze opgezet. Men kan jeuk voelen of pijn bij het plassen. Op de wondjes verschijnen korstjes, die nadien afvallen. De eerste klachten komen na ongeveer een week na de infectie te voorschijn met jeuk en een geïrriteerd, branderig of pijnlijk gevoel tot gevolg. Een of twee dagen later worden blaasjes of zweertjes zichtbaar.

MANNEN en Herpes:
De blaasjes of zweertjes komen voor op of rond de penis en/of rond de anus. Na anaal contact (kontneuken) met iemand die herpes heeft kan de endeldarm ontstoken raken. Dit gaat soms samen met bloed- of slijmverlies en pijn bij de ontlasting. De blaasjes en zweertjes drogen na ongeveer drie weken weer in en genezen meestal zonder littekens.

VROUWEN en Herpes
De blaasjes of zweertjes komen voor rond de schaamlippen en de ingang van de vagina en/of rond de anus. Vooral vrouwen hebben vaak pijn bij het plassen. De blaasjes en zweertjes drogen na ongeveer drie weken weer in en genezen meestal zonder littekens.

TERUG KRIJGEN:
Als de klachten verdwenen zijn lijkt het alsof je bent genezen. Helaas is dat niet zo. Het virus blijft in het lichaam sluimeren en kan opnieuw blaasjes en zweertjes veroorzaken. Bij sommige mensen komt een herpesaanval elke maand terug bij anderen zelden of nooit meer. Terugkerende aanvallen zijn meestal minder ernstig ze worden vaak veroorzaakt door stress, een verminderd afweersysteem en bij vrouwen vlak voor de mensturatie.

BEHANDELING:
Er bestaat geen geneesmiddel dat het virus uit het lichaam doet verdwijnen. Bij veelvuldige opflakkeringen kan een kuur met een anti-viraal middel een oplossing bieden.


SCHAAMLUIS:


Schaamluizen of platjes zijn zeer vervelende maar ongevaarlijke parasieten. Ze worden doorgegeven door lichamelijk contact, het delen van besmette kleding, beddengoed, handdoeken en washandjes. De schaamluis leeft van menselijk bloed en bevinden zich vooral op alle behaarde delen van het menselijk lichaam, maar niet in het hoofdhaar.

Schaamluis is eenvoudig zelf vast te stellen: op de schaamharen zijn puntjes te zien. Dat zijn de eitjes of neten van de luis. De luizen zelf zijn ook goed te zien. Vaak bewegen ze door het schaamhaar en zien eruit als kleine spinnetjes (1-3 mm). De luizen leven van menselijk bloed, waardoor ze vlekjes van rode of bruine ontlasting achterlaten in het ondergoed. Op de huid laten de beten van de luis grijsblauwe plekjes achter. Door het krabben kan de huid rood en geïrriteerd raken. Als er daarbij wondjes ontstaan kan dit huidinfecties tot gevolg hebben.

BEHANDELING:
Een besmetting met schaamluis is snel en goed te behandelen met lotions of crèmes. Daarnaast dienen beddengoed, handdoeken en kleren gewassen te worden. Als je schaamluis opliep door seks is het verstandig om ook onderzoek naar andere soa's te laten doen.


SYFILIS:


Syfilis is een ernstige soa (seksueel overdraagbare aandoening). Als je er op tijd bij bent is het goed te genezen. De ziekte wordt veroorzaakt door een bacterie.

Syfilis verloopt in drie stadia met elk specifieke symptomen.

- Het eerste stadium begint één tot vier weken na de besmetting. Op de plaats van de besmetting verschijnt een pijnloos zweertje met een harde rand of bodem, de harde sjanker. Dit gaat gepaard met een zwelling van de lymfeklieren. Het zweertje kan over het ganse lichaam voorkomen.

- Zeven tot tien weken na de besmetting komt syfilis in het tweede stadium. Symptomen zijn huiduitslag, meestal in de vorm van rose-rode, niet-jeukende vlekjes, haaruitval, vlakke of wratachtige afwijkingen op huid of slijmvliezen. Ook koorts, hoofd- en botpijnen en vaak een algemene lymfeklierzwelling zijn mogelijk.

- Na enkele weken of maanden verdwijnen de symptomen en komt de ziekte in de derde en latente fase. Zonder behandeling kan de ziekte jaren symptoomloos blijven voortbestaan. In ongeveer 30% van de onbehandelde gevallen ontstaan evenwel beschadigingen van hart en bloedvaten of het centrale zenuwstelsel.

Mogelijke gevolgen bij mannen en vrouwen:
Als je tijdens de eerste twee stadia van syfilis niet bent behandeld, kom je in het ’zogenaamde’ sluimerstadium. De bacteriën zijn nog steeds in het lichaam aanwezig zonder dat je er iets van hoeft te merken. Het eerste jaar en mogelijk ook het tweede jaar kan je de ziekte wel doorgeven aan anderen. In dit stadium is de ziekte alleen met bloedonderzoek aan te tonen. Later, vaak na jaren, kunnen verschillende organen beschadigd raken: het hart en de aorta (vaatverandering), de hersenen (geestelijke achteruitgang), het ruggenmerg (waardoor verlammingsverschijnselen kunnen optreden) en de botten (ontsteking). Iemand kan dan pas ontdekken ooit besmet te zijn geraakt zonder dat er eerder duidelijke tekenen van besmetting waren. Dat risico is nu kleiner dan toen er nog geen goede antibiotica waren, omdat veel mensen wel eens een antibioticum kuur krijgen (voor iets anders dan syfilis), waardoor ook (bij toeval) de syfilis bacterie gedood wordt.

BEHANDELING:
Syfilis is te genezen met penicilline-injecties. Nacontrole is nodig. Het is belangrijk om na te gaan met wie je sinds de infectie seksueel contact hebt gehad. Als de infectie in het sluimerstadium is en er waren vooraf geen duidelijke klachten, is het in ieder geval van belang dat je eventuele vaste partner en eventueel ook je kinderen worden onderzocht. Tijdens de behandeling is het beter om geen seks te hebben. Zo voorkom je, dat jij en je partner elkaar over en weer blijven besmetten. Als je toch wilt vrijen, gebruik dan een condoom.


SCHURFT:


Schurft wordt veroorzaakt door de schurftmijt, een klein beestje, dat onder een microscoop goed te zien is. De vrouwtjes graven gangetjes in de huid en leggen daar hun eitjes. Deze komen na drie tot vier dagen uit. Schurft veroorzaakt jeuk, die heel vervelend kan zijn. Het is niet ernstig. De ziekte wordt meestal door intiem lichamelijk contact overgebracht. Je kunt het krijgen bij het vrijen, maar ook door in een bed te slapen van iemand, die schurft heeft of door diens kleren te dragen.

KLACHTEN MANNEN EN VROUWEN EN KINDEREN:
Ongeveer drie weken nadat je geïnfecteerd bent, ontstaat jeuk over het hele lichaam. De gangetjes zijn vooral op de pols, tussen de vingers, in de knieholten en onder de borsten te zien. Op de geslachtsorganen kunnen kleine roodpaarse bultjes ontstaan. Krabben helpt niet en je kunt er de huid mee beschadigen.

BEHANDELING:
Schurft is makkelijk te genezen door insmeren met een crème. Ook kleding, beddengoed en knuffelbeesten dienen gewassen en matras, kussens en dekens gelucht te worden. Het is belangrijk dat je partner(s) en eventueel anderen met wie je het bed of de kleren deelt, zich ook laat (laten) behandelen. Zelfs als zij geen klachten hebben, kunnen zij toch besmet zijn.


EXTRA (nuttige links):
- Wat is een beflapje: Klik hier
- Wat is Aids: Klik hier
- Wat is Hiv: Klik hier
- Website Sensoa (veilig vrijen, info, etc...) klik hier
- Site Mannenseks.be klik hier
- Hiv en aids telefoon lijn. Voor iedereen. (holebi & hetero). Tel: 03/828 69 00 - woe en vrij van 14u tot 17u.


Terug naar Gids: Klik hier