Antwerp Pride was succes, vier deelnemers vertellen waarom.



De Antwerp Pride is voorbij. Door de coronavirus crisis ging het om een light versie die toch nog ruim 15.000 mensen naar de stad trok. Pride voorzitter Bart Abdeel zag naar eigen zeggen alleen maar gelukkig mensen, "een kleinere editie, maar het feest gevoel was mischien nog wel groter dan andere jaren."

Zaterdag en zondag konden mensen met een Covid Safe Ticket zonder mondmasker en sociale distance feesten en dansen op het Operaplein. Een drieduizend mensen kwamen er dansen op beats van vershillende dj's. Er waren ook veel gasten aanwezig uit het buitenland, zoals Fransen, Duitsers en Nederlanders. “Er kon gefeest worden op een manier die we niet meer gewend zijn, dus dat was heel tof. Op het Steenplein kon ook gefeest worden en de andere activiteiten trokken eveneens veel publiek. Dankzij de weergoden, die ons gunstig gezind waren, zaten ook de terrassen in de stad goed vol. Ik ben heel dankbaar voor iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt.”

Het openingsfeest in het OLT in het Rivierenhof (1.100 bezoekers) was ook een succes. “Dat was voor het eerst, maar misschien houden we het er wel in”, zegt Bart Abeel. Hij hoopt volgend jaar voor de vijftiende editie opnieuw een gewone Pride met een grote parade door de stad te kunnen organiseren. Het Operaplein zal dan te klein zijn als feestlocatie. “Twee jaar geleden waren er 20.000 bezoekers, dat past daar niet.”

Met andere woorden de Antwerp Pride was ook zonder optocht een gezellig samen zijn en kleurrijk feest.
Vier deelnemers vertelden in de krant gazet van Antwerpen waarom deelnemen voor hen zo belangrijk was.

Ayad Aldayeh (33): “In Syrië is homoseksualiteit een taboe”
“Toen ik zeven of acht jaar oud was, realiseerde ik me dat ik anders was dan vriendjes, maar ik wist nog niet goed hoe precies. Als tiener besefte ik dat ik gay was. Ik ben opgegroeid in Syrië en homoseksualiteit is daar een taboe. Niemand praat erover. Het was heel zwaar om mezelf te accepteren als gay.” Het hele verhaal van Ayad kan je verder lezen in de online krant van gva.be - link verderop.

Juul van den Broek (18): “Hier zijn we één grote familie”
“Dit is mijn tweede Pride. Twee jaar geleden ben ik naar Amsterdam gegaan, vorig jaar was er geen echt evenement door corona, dus dit is de eerste keer dat ik de Antwerp Pride kan meevieren. Vier jaar geleden kwam ik erachter dat ik niet hetero was. Drie jaar geleden besefte ik dat ik me geen meisje voelde. Het hele verhaal van Juul kan je verder lezen in de online krant van gva.be - link verderop.

Marie Trappers (25): “Ik heb geen label”
“Ik had nooit het gevoel dat ik uit de kast moest komen, want ik zat altijd in heterorelaties. Nu heb ik ook al drie jaar een vriend. Al heb ik twee jaar geleden beseft dat ik geen hetero ben, maar ook niet lesbisch. Mijn vriend heeft daar geen probleem mee. Hij is er vandaag niet bij omdat hij niet tegen te veel prikkels kan, dus voor hem is het hier te druk.”

Johan Smit (48): “Nu makkelijker om uit de kast te komen dan vroeger”
“Ik vind het belangrijk dat we onszelf kunnen laten zien. In sommige landen kun je de doodstraf krijgen als je een relatie hebt met iemand van hetzelfde geslacht. Ik ben zelf pas uit de kast gekomen toen ik 27 jaar was, al wist ik al vanaf mijn twaalfde dat ik op mannen viel.” Het hele verhaal van Johan kan je verder lezen in de krant gva.be.

Link naar de verhalen van de vier bovenstaande personen ==> KLIK HIER

Lees ook
Antwerp Pride protest, regenboogmonument en speciale regenboogtaart
Antwerps café liet 7 pride vlaggen wapperen + info vlaggen en meer

Bron: gva.be en holebi info - Augustus 16 - 2021














.

Dit bericht is gepost op 16 August, 2021 en 663 keer gelezen.