COMING OUT + VERHALEN

Vernieuwde info van 1996


Op deze pagina:
- Wat is coming out
- Coming out verhalen



Coming Out / Uit de kast
Iemand die niet hetero is kan er op een bepaald moment in het leven voor kiezen om iedereen of sommigen te vertellen dat men niet hetero is. Dit noemt men coming out doen of uit de kast komen.

Hoewel er de laatste dertig jaar veel veranderd is, iedereen geboren wordt in een overwegend heteroseksuele maatschappij, en er steeds meer gelijke rechten zijn, is het nog altijd niet voor iedereen even eenvoudig om uit de kast te komen. Vertellen dat je géén hetero bent of vertellen dat je een andere genderidentiteit hebt, is voor sommigen (erg) moeilijk. Maar door een veranderende maatschappij is het voor sommigen net makkelijker om uit de kast te komen.

Angst is één van de meest voorkomende redenen om niet uit de kast te komen. Angst dat men denkt dat ouders, familie, vrienden, de maatschappij.., Je niet zal aanvaarden wanneer je uit de kast komt als holebi (homo, lesbisch, biseksueel) of als transgender (genderfluid, niet-binair, transseksueel...) Andere reden waarom iemand niet uit de kast durft te komen heeft ook deels te maken met angst, maar wordt dan veroorzaakt door iemands culturele, migratie of religieuze achtergrond.

Moet je uit de kast komen?
Nee, dat moet niet. Iedereen beslist zelf wanneer men het vertelt en aan wie men het vertelt. Sommigen komen op jonge leeftijd uit de kast, anderen doen pas op latere leeftijd hun coming out, en er zijn ook mensen die eerst gehuwd waren met iemand van het andere geslacht voor ze uit de kast komen als homo of lesbisch.
Hoewel de meerderheid van de volwassen aangeeft dat ze al op erg jonge leeftijd wisten niet hetero te zijn, zitten de meeste mensen lange tijd in de kast, gaande van enkele maanden tot enkele jaren van 1 tot zelfs tien, twintig jaar.
Maar over één ding is iedereen het eens, na de coming out krijgt men een gevoel van bevrijding, valt er een last van de schouders, en velen noemen de coming out het begin van de tweede pubertijd.

Hoe je coming out doen?
Dat bepaal jij zelf. Sommigen vertellen het gewoon recht voor de raap. Anderen schrijven een brief. Nog anderen vertellen het op sociale media. Weer anderen vertellen het in een video filmpje. Ook een leuk voorbeeld is om voor je het vertelt het eerst te hebben over enkele beroemde homo's, lesbiennes, transseksuelen... om te peilen hoe de persoon tegen wie je het wil vertellen daar tegenover staat, en meteen daarna kan je zeggen dat je ook zo bent. Kortom mogelijkheden te over, en geen enkele manier is fout. Alleen jij bepaald tegen wie je het wel of niet vertelt, ook in je volwassen leven.
Een extra tip: vertel het eerst aan slechts één persoon, iemand die je heel erg vertrouwd, dat kan zowel een vriend/vriendin zijn als ouders, familie, leerkrachten enz. Wanneer je nog twijfels hebt over je eigen geaardheid of genderidentiteit druk die persoon dan op het hart om jouw bekentenis niet door te vertellen, zodat je zelf kan bepalen wanneer en aan wie je het nog vertelt.

Hoe gaan anderen reageren?
Dat kan je eigenlijk nooit zeker weten. Wel is bekend dat de meerderheid van mensen die uit de kast komen als holebi vertellen dat ze voor hun coming out dachten dat veel mensen slecht zouden reageren, maar dat in werkelijkheid of helemaal niemand of slechts een enkeling negatief reageerden.

Wat als je ouders of anderen negatief reageren?
Om te beginnen geef tijd. Besef dat niet iedereen van de ene op de andere dag zal aanvaarden dat jij geen hetero bent of dat jij een andere genderidentiteit hebt, je ouders of anderen gingen er trouwens al heel jouw leven vanuit dat je hetero bent of gewoon jongen/man of meisje/vrouw. Sommige ouders of mensen staan er niet bij stil dat het ook anders kan zijn, dus geef je ouders of anderen de tijd om te wennen, net zoals jij zelf ook hebt moet wennen aan de idee dat je niet hetero bent of dat je een andere genderidentiteit hebt. Wees je er ook van bewust dat sommige mensen in eerste instantie niet zo positief reageren maar dat ze er daarna heel anders over denken door het besef dat jij niet verandert bent, en nog altijd dezelfde persoon bent. Weet dat sommige ouders of anderen lange tijd nodig hebben om jouw te aanvaarden zoals je bent. Er zijn ouders die pas na vele jaren hun eigen kind aanvaarden zoals het is, meestal omdat ze pas gaande weg ontdekken dat jij best gelukkig bent.

Bestaat de kans dat je ouders of anderen je nooit zullen aanvaarden?
Helaas is het antwoord daarop ja. Sommigen kunnen of willen je niet aanvaarden vanuit culturele, migratie of religieuze achtergrond én druk vanuit die hoek. Sommigen blijven het gewoon verkeerd, abnormaal en zelfs vies noemen. Wanneer het gaat om vrienden, kennissen, onbekenden is het eenvoudiger om deze mensen achter je te laten en te negeren.
Wanneer het gaat om je ouders/opvoeders is het moeilijker, maar weet dan dat jij niet de enige bent, en dat je altijd in contact kan komen met mensen die in dezelfde situatie zitten als jij, zoals bijvoorbeeld iemand met een migratie achtergrond, er zijn enkele organisaties voor holebi's & transgenders met allochtone achtergrond, en er zijn ondertussen ook de bekende over kop huizen (hetero & holebi) en in het Brusselse is er een vluchthuis voor holebi & transgender jongeren

VIER COMING OUT / UIT DE KAST VERHALEN
1)Homo coming out verhaal
2)Lesbisch coming out verhaal
3)Biseksueel coming out verhaal
4)Transgender coming out verhaal

Homo coming out verhaal
Uit de kast komen was de hel. Ik was net 18 geworden en had al enkele maanden een vriend. Hij had het thuis al eerder verteld en dat ging goed. Maar bij mij ontplofte een bom. Mijn ouders willen het niet aanvaarden. Meteen nadat ik het had verteld ontstond er een grote ruzie. Tal van verwijten naar mijn hoofd, ik maakte de familie ten schande! De volgende dag liet mijn vader weten dat ik moest kiezen; of ik zou stoppen met homo zijn (alsof dat mogelijk is), of ik moest het huis uit. Ik besloot het laatste. Gelukkig kon ik bij mijn vriend terecht, zijn ouders namen me liefdevol in huis. Ze hebben zelfs nog geprobeerd om met mijn ouders te spreken, maar dat veranderde niets. Een jaar later zijn mijn vriend en ik gaan samen wonen, we zijn erg gelukkig samen. Er is een klein lichtpuntje gekomen, ik heb terug contact met mijn jongere zusje, ze komt zelfs af en toe op bezoek, mijn ouders weten dat niet, ze zouden het niet goedkeuren. Mijn broer die ouder is wil het ook niet aanvaarden. Ik heb geen contact meer met hen, ik mis ze soms wel, maar zolang ze mij niet aanvaarden zoals ik ben zal er niets veranderen en hebben we geen contact meer. Ik hoorde eens via via dat mijn vader had gezegd: 'mijn zoon is dood', dat deed me wel veel pijn. Gelukkig zijn de ouders van mijn vriend als mijn tweede vader en moeder.
M.
__________________________________________

Lesbisch coming out verhaal
Ik ben uit de kast gekomen toen ik 21 was. Ik vertelde het eerst aan een vriend die twee jaar eerder mij vertelde dat hij op jongens valt. Toen ik het hem vertelde was hij een beetje verbaasd, hij had het niet echt verwacht, volgens hem omdat ik nogal vrouwelijk ben. Ik zei nog wat een vooroordeel! Ha ha best wel grappig eigenlijk, hij zelf is eerder mannelijk en verbaasde ook vele mensen toen hij uit de kast kwam. Het heeft dan nog meer dan een jaar geduurd voor ik het mijn ouders durfde te vertellen. Ik was bang dat ze mij niet zouden aanvaarden. Op een bepaald moment was er iets op de Tv over homoseksualiteit. Opeens zei mijn moeder 'liefde is liefde'. Ik keek haar glimlachend aan, ze knipoogde. Toen heb ik gezegd 'ik heb een vriendin'. Mijn moeder zei je blijft altijd mijn kind. Ook mijn vader reageerde uiteindelijk goed. Ik was zo blij, maanden lang was ik bang geweest dat ze niet goed zouden reageren, al die angst voor niets. Daarna heb ik het aan meer mensen vertelt en ik heb geen enkele negatieve reactie gehad. Ook mijn vriendin haar ouders reageerden goed, zij is wel één vriendin kwijt geraakt die niets meer met haar te maken wou hebben met haar omdat wij samen zijn. Maar daar liggen wij niet van wakker. Je kan niet wensen dat iedereen je aanvaard, er zullen altijd zijn die dat niet doen, maar er zijn er veel meer die dat wel doen.
Anoniempje
__________________________________________


Biseksueel coming out verhaal

Mijn naam is Tom en dit is mijn coming-out verhaal. Na jaren twijfels ben ik homo ben ik biseksueel kwam ik in contact met andere holebi's. Door de verhalen van anderen vond ik de moed om uit de kast te komen. Eerst vertelde ik een goede vriendin dat ik biseksueel ben. Ze nam het goed op. Later vertelde ik het aan een vriend, hij besloot om het rond te vertellen op school. Enkele maanden werd ik gepest en vlogen scheldwoorden in het rond. Op een bepaald moment kwamen twee klasgenoten tijdens een les uit de kast, ze hadden samen iets voorbereid. Het meisje vertelde dat ze biseksueel is, de jongen homo. Ik was zielsgelukkig dat ik niet meer de enige was. Het pesten hield op en ik kon eindelijk mezelf zijn.
Maar, ik had het nog altijd niet thuis verteld. Hoe zou mijn moeder reageren? Wat zou mijn vader zeggen? Ik was bang, stel dat ze me niet aanvaarden, of dat ik op straat kom. Mijn angst was zo groot dat ik met mezelf in de knoop raakte. Uiteindelijk was het mijn moeder die het gesprek begon. Ze vroeg me of ik misschien homo of biseksueel ben. Ik antwoordde het laatste. Ze had het al gedacht. Toen vertelde ik dat ik het niet aan mijn vader durfde vertellen, ze zei dat ze met hem zou praten. Een dag later zei mijn vader aan tafel dat een vrouwelijke collega lesbisch is en dat niemand dat raar vond. Dat was zijn manier om mij te laten weten dat het oké is. Ergens denk ik dat hij hoopt dat ik later toch nog met een meisje naar huis kom. Ik weet het niet. Soms ben ik verliefd op een meisje, soms op een jongen. Het lastige van biseksueel zijn? De vooroordelen. Nee ik wil geen relatie met een meisje én een jongen tegelijk. Nee ik ben niet iemand die vreemd gaat. Nee ik ben niet biseksueel omdat ik niet kan kiezen. Ik wordt nu eenmaal verliefd op een persoon, en dan maakt het mij niet uit of het nu een jongen of meisje is. Het vervelende is ook dat mensen zo in hokjes denken. Als ik een vriendinnetje heb ben ik plots hetero, als ik een vriendje heb ben ik meteen homo, maar dat is niet zo, ik blijf altijd biseksueel of ik nu met een meisje of jongen ben, dat wil trouwens niet zeggen dat ik altijd verlang naar het andere of dezelfde gender als ik een relatie heb. Ik weet niet met wie ik zal eindigen, en met wie ik later mijn leven voor altijd wil delen. Tot nu toe heb ik de juiste persoon nog niet gevonden, of het een meisje of jongen zal zijn dat weet ik niet. We zullen zien, mijn vrienden zeggen 'als jij maar gelukkig bent'.
__________________________________________

Transgender coming out verhaal
Het verhaal van Helena te lezen via haar blog ==> Klik hier
_________________________________________


Terug naar de holebi info GIDS ==> Klik hier




.

Dit bericht is gepost op 07 July, 2021 en 530 keer gelezen.