Het verhaal van Merel (lesbisch)



Mijn naam is Merel. Toen ik vijftien jaar was, merkte ik voor het eerst dat ik verliefd was op een meisje. Eerlijk gezegd, het was geen meisje, maar een vrouw. Ze was tien jaar ouder dan mij op dat moment en ze was eigenlijk het begint van mijn lange strijd tegen mijn twijfels. Twee jaar later hield ik op met mezelf van alles wijs te maken. Ik werd verliefd op meisjes en daar moest ik me niet voor schamen. Het was Karolien Debecker, MNM-presentatrice, die me geholpen heeft met mijn coming-out. Niet rechtstreeks natuurlijk, maar door het lezen van een interview met haar, voelde ik me echt begrepen. Net zoals haar heb ik dan geluisterd naar 'It's my life' van Bon Jovi, de single die ze van haar vader kreeg toen ze uit de kast kwam, en daardoor voelde ik me ongelooflijk sterk."

"Enkele klasgenoten wisten het als eerste. Het grappige (en tegelijk ook een beetje -belachelijke) was dat ik voor mijn coming-out een vriendinnetje had bedacht. Als ik dan aan een meisje vertelde dat ik lesbisch was, kon ik meteen zeggen dat ik een vriendin had, waardoor ik minder bedreigend zou overkomen. Dat was het idee. Uiteindelijk bleek die leugen niet echt praktisch, want je moet er behoorlijk wat extra leugens gaan bij vertellen en da's niet fijn.

In het zesde middelbaar kwam ik op dag van de jeugdbeweging openlijk uit voor mijn geaardheid, door een T-shirt van wel jong niet hetero te dragen en een WJNH-vlag mee te brengen. Naast wat gefluister hier en daar heb ik daar geen echt verkeerde reacties op gehad, de meesten zeiden dat ze het echt tof vonden dat ik daar zo voor uit kwam. Sindsdien heb ik op school niets anders dan lol gehad met mijn beste maat. Hij maakte constant grapjes over mijn geaardheid (goed bedoeld), we praatten samen over dingen waar normaal enkel mannen over spreken, we zochten samen naar mooie meisjes. Het was een fijne tijd. En ik heb geen seconde problemen gehad door mijn coming-out."

"Daarna heb ik het ook aan mijn ouders verteld. Die hadden er (zoals ik had verwacht) geen probleem mee, wel hebben ze een aantal vooroordelen en zien ze de holebi-wereld echt als een aparte wereld, terwijl ik dat liever niet zo bekijk. Nu heb ik er geen problemen mee. Ik schaam me niet voor wie ik ben en ben niet van plan dat ooit nog te doen. Mensen mogen weten dat ik van meisjes hou en ik hoop dat er ooit een meisje van mij zal houden, want dat is me tot nu toe nog niet overkomen."

Dit verhaal komt uit het holebi info nieuws archief uit 2013 en stond destijds op de website van Zizo magazine.

Terug naar Coming out verhalen ==> Klik hier
Terug naar holebi info klik bovenaan in het menu op Home.

Dit bericht is gepost op 14 December, 2020 en 103 keer gelezen.



Reageer op dit bericht: